( 1 ) سلام و ريحان و روح و رحمه * عليك و ممدود من الظل سجيج سلام و آسايش و رحمت و بركت بر تو باد ، در سايه‌اى مواج و وسيع آرام بگير . و لا برح القاع الذى انت جاره * يرف عليه الاقحوان المفلج در آنجا كه آرامگاه تست هميشه گلها و گياهها موج زنند . و يا اسفا الا ترد تحيه * سوى ارج من طيب رمسك بارج اى دريغ كه سلام ما را جز بوى خوش مزار نو پاسخ نمىگويد . الا انما ناح الحمائم بعدها * ثويت و كانت قبل ذلك تهزج پس از مرك تو كبوتران مىنالند ولى تا زنده بودى كبوتران را ترنم‌هاى روح افزا بود . اذم اليك العين ان دموعها * تداعى بنار الحزن حين توهج چشمان خود را مذمت مىكنم زيرا اشكهايش در آتش اندوه خشك شده‌اند و احمدها لو كفكفت من عزوبها * عليك و خلت لا حج الحزن يلعج