( 1 ) تا سرانجام احمد را بخانه‌اى برد كه معروف به « دار عاقبت » بود . اين خانه در موضعى موسوم به « عتيك » قرار داشت . حاضر احمد بن عيسى را در آن خانه همچون گنجى پنهان كرده بود . به هيچكس نشانش نميداد . وى ميگفت : - در اين خانه مردى زندگى مىكند كه از دست طلبكارش گريخته است . يزيد بن عينيه حديث مىكند . - حاضر به مردم بصره مىگفت من مقروضم به من قرض بدهيد تا دين خود را ادا كنم . مردم جواب ميدادند : - تو چنان زندگى مىكنى كه قواى دولتى اگر بخواهند ترا دستگير كنند نميتوانند ما از يك چنين آدم چه جورى طلب خود را وصول كنيم . ابن الكرديه در بصره مثل ريك بيابان پول خرج ميكرد . در حضور او نامى از « حاضر » برده شد و گفته شد احمد بن عيسى با اوست .