( 1 ) اما او خونسردانه به اين سخن گوش ميداد ، هرگز تظاهر نميكرد كه نام احمد بن عيسى براى او مهمترين نام‌هاست . اين صحبت‌ها در محضر او تكرار ميشد و او مطلقا تغافل ميكرد . تا يك روز گفت : - آيا من مىتوانيم احمد بن عيسى را ببينم ، خيلى به اين ديدار مشتاقم . جواب دادند : - چنين ملاقات مقدور نيست . ابن الكردية گفت : - بسيار خوب ، پس اين پولها ببريد و بحضورش تقديم داريد و به او بگوييد اگر من ميتوانستم ماليات تمام املاك خالصه را يك جا بوى پيشكش ميكردم . آن پول‌ها را براى حاضر بودند حاضر قبول كرد . ابن الكرديه از نو مبلغى گزاف برايش فرستاد و اين بخشش را تكرار كرد ، تا آنجا كه بوى اطمينان يافتند . « ابن الكرديه » باز هم فرصتى گرفت و گفت : - آيا اين شيخ « يعنى حاضر » ما را به قدوم خود سرافراز نمىكنند . مردم شيعه گفتند : - نه ، او باينجا نخواهد آمد . - غمى نيست ، ما بحضورش ميرويم . براى من اجازه بگيريد