( 1 ) فقهاى مدينه آنقدر سماجت و اصرار به كار بردند تا جعفر بن سليمان را از تصميمش باز گردانيدند . محمد بن عجلان خود را آزاد ديد بى آنكه سخنى بگويد به خانه‌اش رفت و در به روى خود بست . واقدى مىگويد : - من محمد بن عجلان را ديده‌ام . و از وى حديث نيز شنيده‌ام . واقدى مىگويد : عبد الرحمن بن ابى الموالى با سادات بنى الحسن آميزش داشت . وى محل اختفاى محمد و ابراهيم فرزندان عبد اللَّه را مىشناخت بعلاوه از دعات آل حسن نيز بود . اين گزارش بعرض ابو جعفر منصور رسيد و دستور داد كه او را نيز بازداشت كنند . واقدى از قول عبد الرحمن مىگويد : هنگامى كه ابو جعفر منصور آل حسن را دستگير كرد و به رياح بن عثمان فرمان داد كه اسراى بنى الحسن را به « ربذه » اعزام دارد به رباح گفت : - بفرست عبد الرحمن ابى الموالى نيز بحضور من بياورند . رياح اين فرمان را به من ابلاغ كرد و مرا تقريبا به صورت اسير از