ولى همين بينوا مرد در عهد وزارت خود به مقامى شامخ رسيد كه هر روز گوسفندها و شترها در آشپزخانه‌ى او كباب ميشد و شوربا ميشد و براى سفره خانه‌ى او فرستاده ميشد . ابو الفرج اصفهانى با اين جوانمرد دوست بود و بايد بگوييم كه وجود حسن بن محمد مهلبى در تربيت و هدايت استعداد ابو الفرج سهم مهمى را به عهده داشت . اگر وزير مهلبى نبود ابو الفرج اصفهانى بيك چنين شهرت جهانگير نميرسيد . وزير مهلبى نه تنها دوست اديب و عزيز خود را در ابراز فضائل تشويق و ترغيب ميكرد بلكه در منتهاى فداكارى با اخلاق و روش آشفته‌ى او ميساخت . ابو الفرج على اصفهانى با همه فضائل و مكارم خود مردى بود بسيار بدگو و بدزبان و بسيار گستاخ و بىپرده و پروا ، و مردى بود از تشريفات دربارى صد در صد بدور . نسبت بنظافت و رعايت مراسم اجتماعى سخت بىاعتنا بود . وقتى اعصابش داغ ميشد و خشمش شعله ميكشيد دست از زبان برمىداشت و حتى حسن بن محمد مهلبى ، اين دوست مقتدر و متشخص خود را هم بباد هجو و ناسزا ميگرفت . مينويسند كه وى با حيوانات انس و الفت مخصوصى داشت .