مجموعة مؤلفين ( مترجم : عبد الحسين بينش )
92
مع الركب الحسيني ( با كاروان حسينى ) ( فارسي )
قيامت بر پا شده است . هيچ سنگى را در شام بر نمىداشتند مگر آنكه در زيرش خون تازه ديده مىشد . « 1 » محبّ الدين طبرى مىگويد : از جعفر بن سليمان نقل شده است كه گفت : خالهام امّ سالم برايم نقل كرد و گفت : وقتى حسين ( ع ) كشته شد بر خانهها و ديوارها ، بارانى خون مانند باريد ؛ و شنيدهام كه در خراسان ، شام و كوفه نيز همين اتّفاق رخ داده است . اين خبر را ابن بنت منيع نقل كرده است . « 2 » وضعيت مردم شهادت امام حسين ( ع ) دل همهء مردم را به درد آورد ؛ مگر ، بنى اميه و ساكنان دمشق و بصره . شيخ جليل القدر جعفر بن قولويه از يونس بن ظبيان و ابو سلمهء سرّاج و مفضّل بن عمر نقل مىكند كه گفتند : ما از امام صادق ( ع ) شنيديم كه مىفرمود : پس از شهادت حسين بن على ( ع ) همهء آفريدگان خدا بر او گريستند ، مگر سه چيز : بصره ، دمشق و آل عثمان . « 3 » امام صادق ( ع ) فرمود : هنگامى كه ابا عبدالله الحسين ( ع ) به شهادت رسيد ، آسمانها و زمينهاى هفت گانه با آنچه در آنها و ميان آنها است و هر كس در بهشت و جهنم است و آنچه ديده مىشود و ديده نمىشود ، بر آن حضرت گريستند ؛ مگر سه چيز كه بر وى نگريستند . گفتم : جانم به فدايتان ، آن سه چيزى كه براى او گريه نكردند چه بود ؟ فرمود : بصره ، دمشق و خاندان حكم بن ابى العاص . « 4 » بدون شك مقصود از بصره و دمشق ساكنانش هستند ؛ چنان كه وقتى خداى متعال مىفرمايد : « از شهر بپرس » « 5 » يعنى از اهلش بپرس .
--> ( 1 ) . نظم درر السمطين ، ص 220 . ( 2 ) . ذخائر العقبى ، ص 145 ؛ و به نقل از آن احقاق الحق ، ج 11 ، ص 460 ؛ تاريخ الاسلام ذهبى ، ج 2 ، ص 249 . ( 3 ) . كامل الزيارات ، ص 80 ، ح 4 ؛ و به نقل از آن بحار الانوار ، ج 45 ، ص 206 . ( 4 ) . أمالى طوسى ص 54 ، مجلس 2 ، ح 73 ؛ كامل الزيارات ، ص 80 ، ح 5 ( با اندكى تفاوت ) . ( 5 ) . يوسف ( 12 ) ، آيه 82 .