مجموعة مؤلفين ( مترجم : عبد الحسين بينش )

108

مع الركب الحسيني ( با كاروان حسينى ) ( فارسي )

چه خبر و چه همراه دارى ؟ گفت : امير مؤمنان را پيروزى و يارى خداوند مژده باد . حسين بن على ( ع ) همراه هجده تن از اهل بيتش و شصت تن از شيعيانش بر ما وارد شدند . ما نيز به سوى آنان رفتيم و از آنان خواستيم كه تسليم شوند يا به فرمان امير عبيدالله زياد در آيند و يا آمادهء جنگ شوند . آن گاه از همه سو محاصره‌شان كرديم و سرهاى همه را از دم شمشير گذرانديم . آنان بىهيچ پشتيبانى مىگريختند و از بيم ، به بيشه‌زارها و گودال‌ها پناه مىبردند ؛ همان طورى كه كبوتر از چنگ باز پناه مىبرد . اى اميرمؤمنان ، به خدا سوگند به اندازهء بريدن سر يك شتر و يا يك چرت بيش از نيمروز طول نكشيد كه همه را كشتيم . اينك پيكرهايشان برهنه و جامه‌هايشان خون‌آلود و گونه‌هايشان خاك‌آلود است و خورشيد بر آنها مىتابد و بادها بر آنان مىوزد ، و عقابان و كركسان به ديدارشان مىآيند . يزيد اندكى سر به زير افكند . آن گاه سر بلند كرد وگفت : بدون كشتن حسين هم از فرمانبرداريتان خشنود بودم ؛ اما اگر من با او برخورد مىكردم از او در مىگذشتم . « 1 »

--> ( 1 ) . الارشاد ، ج 2 ، ص 118 ، ابن سعد نيز در الطبقات الكبرى ( ترجمة الامام الحسين ( ع ) ) ، ص 81 آن را نقل كرده است . در آنجا چنين مىخوانيم : « . . . با هفتاد تن از شيعيانش . . . پس آنان نبرد را بر تسليم شدن برگزيدند و ما با بر آمدن آفتاب با آنها مبارزه كرديم . سپس شمشيرها را كشيديم . آنان بىهيچ پشتيبانى گام بر مىداشتند و خداوند ما را بر آنها پيروزى بخشيد . . . تا آنكه مؤمنان را از سختى آنان كفايت كرد . . . پيكرهايشان برهنه افتاده است و بينىهايشان خاك آلود است و بر آنها باد مىوزد . ابن عبد ربّه در العقد الفريد ( ج 5 ، ص 130 ) چنين نوشته است : « هفده مرد از اهل بيتش . . . و سرهاشان خاك آلود است . . . پس جز پيكار را نپذيرفتند . . . ابن اعثم در الفتوح ( ج 3 ، ص 180 ) مىنويسد : « با هفتاد و دو تن از ياران و برادران و اهل بيتش . . . پس با ما مخالفت ورزيدند . . . پس با آنان از بر آمدن آفتاب تا چاشتگاه جنگيديم . . . پيكرهايشان برهنه در بيابان افكنده ، جامه‌هايشان خون آلود و گونه‌هاشان خاك آلود است . » طبرى در تاريخ خويش ( ج 4 ، ص 351 ) مىنويسد : « ابو بردة بن عوف ازدى و طارق بن ابى ازدى با زحر همراه بودند . . . پس جنگ را بر تسليم شدن برگزيدند ؛ و ما از هنگام برآمدن آفتاب با آنها جنگيديم . . . » . ابن جوزى در المنتظم ( ج 5 ، ص 341 ) مىنويسد : « پس جنگ را بر تسليم شدن برگزيد و ما از بر آمدن آفتاب با آنها جنگيديم » ؛ نيز ر . ك كامل ابن اثير ، ج 2 ، ص 83 ؛ مثير الاحزان ، ص 98 ( در اين كتاب آمده است : « پس جنگ را بر تسليم شدن برگزيدند و ما از بر آمدن آفتاب با آنها جنگيديم . . . » البدايه و النهايه ، ج 8 ، ص 193 ؛ جواهر المطالب ، ج 2 ، ص 270 ( دراين كتاب به نقل از روح بن زنباع آمده است : همراه نوزده مرد از اهل بيتش و شصت مرد از شيعيانش . . . پس بجز جنگ را نپذيرفتند و ما از بر آمدن آفتاب با آنها جنگيديم . . . » .