مردان نيز گريه كردند و ريشهايشان را كندند ، به طورى كه هيچ‌گاه زن و مرد آن طور گريان ديده نشده بودند . « 1 » خطبهء امام سجاد ( ع ) آنگاه امام سجاد ( ع ) با اشاره به مردم از آنها خواست كه ساكت باشند ؛ و آنان چنين كردند . سپس آن حضرت برپا ايستاد و پس از حمد و ثناىالهى و درود فرستادن بر پيامبر ( ص ) گفت : اى مردم هر كس مرا مىشناسد ، مىشناسد و هر كس نمىشناسد بداند كه من على بن حسين بن على بن ابى طالب هستم . من فرزند كسى هستم كه حرمتش شكسته شد ، اموالش به غارت رفت و زن و فرزندش اسير گشتند ! من فرزند كسى هستم كه با زجر در كنار شط فرات سرش را بريدند و همين افتخار مرا بس است . اى مردم ! شما را به خدا سوگند ، آيا مىدانيد كه شما به پدرم نامه نوشتيد ولى به او نيرنگ زديد ؟ ! و با او عهد و پيمان و بيعت بستيد ، ولى با او جنگيديد ؟ ! مرگ و نابودى بر شما باد ! با اين چيزهايى كه براى قيامت خويش پيش فرستاديد ، و چه رأى ناپسندى كه شما داشتيد ! با كدامين چشم به رسول خدا ( ص ) نگاه مىكنيد ، آنگاه كه به شما بگويد : خاندانم را كشتيد و حرمتم را شكستيد . پس ، از امت من نيستيد ! راوى گويد : صداها از هر طرف بلند شد و مردم به يكديگر مىگفتند : هلاكت يافتيد و نمىدانيد ! پس حضرت فرمود : خداى رحمت كند كسى را كه نصيحتم را بپذيرد و سفارش مرا دربارهء خدا و رسول او و اهل‌بيت رسول به ياد دارد . زيرا [ در زندگى و رفتار ] رسول‌خدا ( ص ) براى ما الگويى پسنديده است . آنگاه همگى گفتند : اى فرزند رسول خدا ( ص ) ما همه شنوا و فرمانبرداريم . پيمان شما را حفظ مىكنيم و از شما دور نمىشويم و نسبت به شما بىميلى نشان نمىدهيم . خدايت رحمت كند ، هر چه خواهى بفرما : ما با هر كس با تو بجنگد در جنگ و با هر كس

--> ( 1 ) . اللهوف ، ص 204 - 205 .