مجموعة مؤلفين ( مترجم : عبد الحسين بينش )

92

مع الركب الحسيني ( با كاروان حسينى ) ( فارسي )

با تو در صلح باشد ، در صلحيم ! يزيد را دستگير مىكنيم و از كسانى كه بر شما ستم كرده‌اند بيزارى مىجوييم . فرمود : هيهات ، هيهات ! اى فريبكاران مكار ! خواسته‌هاى شما ديگر عملى نخواهد شد . آيا مىخواهيد با من نيز همان رفتارى را كه با پدرانم كرديد ، انجام دهيد ؟ به خداى شتران رهوار در راه حج سوگند ، نه ! هنوز بر سر جراحات مرحمى نهاده نشده است . پدرم به همراه اهل بيت خويش كشته شد . داغ رسول خدا ( ص ) و پدرم و برادرانم را فراموش نكرده‌ام . هنوز مصيبت ايشان ورد زبان من است و تلخى آن را در گلو احساس مىكنم و اندوهش هنوز سينه‌ام را مىفشارد . من از شما مىخواهم كه نه با ما باشيد و نه بر ضد ما ! آنگاه فرمود : كشته شدن حسين ( ع ) شگفت‌آور نيست ، چرا كه پدر حسين از او بهتر و گرامىتر بود ، اى كوفيان از مصيبتى كه بر حسين وارد شد شادمان مباشيد ، كه اين مصيبتى بزرگ است ، جانم فداى آن كسى كه در ساحل فرات كشته شد ، كيفر قاتل او آتش جهنم است . . . . « 1 » تأمل در خطبه‌هاى امام سجاد ( ع ) و حضرت زينب و امّ كلثوم و فاطمهء صغرى ( ع ) حاكى از آن است كه فصل مشترك همهء اينها سرزنش اهل كوفه و مخاطب قرار دادن آنان به عنوان كسانى است كه مرتكب جنايت قتل سيد الشهدا ( ع ) و يارانش گشته‌اند . آنها مكر و نيرنگ و بيعت شكنى كردند و از فرمان يزيد ، عبيد اللّه بن زياد ، عمر سعد ، شمر و ديگر سركشان اطاعت نمودند . بنابراين در اينجا مردم هيزم آتشى بوده‌اند كه ستمگران آن را شعله‌ور كرده‌اند . آنها تنها آلت قتل نيستند ، بلكه اين جنايت بزرگ به دست آنان انجام گرفته است . بنابراين تا روز قيامت سزاوار لعنت هستند . در اين باره روايتهاى فراوانى از امامان معصوم نقل شده و از جمله در زيارت عاشورا چنين آمده است : « خداوند لعنت كند امتى را كه ظلم و ستم بر شما اهل بيت را بنياد نهادند . خداوند لعنت كند گروهى را كه شما را از مقامتان باز

--> ( 1 ) . اللهوف ، ص 199 ؛ و ر . ك . الاحتجاج ، ج 2 ، ص 117 . با اندكى اختلاف ؛ مثير الاحزان ، ص 89 - 90 و بحار الانوار ، ج 45 ، ص 112 - 113 .