مجموعة مؤلفين ( مترجم : عبد الحسين بينش )

28

مع الركب الحسيني ( با كاروان حسينى ) ( فارسي )

ابن عساكر نيز در كتاب ترجمة الامام الحسين ( ع ) آن را از ابوقبيل نقل كرده است . « 1 » 3 - سياه شدن آسمان ابن‌عساكر از خلف بن خليفه « 2 » از پدرش « 3 » نقل مىكند كه گفت : « چون حسين بن على [ ( ع ) ] كشته شد آسمان سياه گرديد و ستارگان در روز آشكار شدند به طورى كه من ستاره جوزا را عصرگاهان ديدم و [ از آسمان ] خاك سرخ باريد ! » . « 4 » ابن‌اعثم كوفى در توصيف ساعت شهادت امام حسين ( ع ) و غارت اموال آن حضرت مىگويد : در آن هنگام غبار شديد و تاريك و سياهى برخاست و با باد سرخ همراه بود ، به طورى كه هيچ چيز ديده نمىشد . تا آنجا كه مردم گمان كردند كه بر آنان عذاب نازل شده است . اين غبار ساعتى ماند و سپس بر طرف شد . « 5 »

--> ( 1 ) . تاريخ ابن عساكر ( ترجمة الامام حسين ( ع ) ) ، تحقيق محمودى ، ص 357 ، شمارهء 296 . وقوع چنين امرى جاى شگفتى ندارد همانطور كه زرقانى در شرح مواهب اللّدنيه ، ج 2 ، ص 212 و جزرى در اسد الغابه ، ج 1 ، ص 39 و عينى در عمدة القارى في شرح صحيح البخارى ، ج 2 ، ص 472 بر آن تأكيد كرده‌اند . اين حديث با حديث ضعيف مشهورى كه مىگويد خورشيد و ماه براى مرگ هيچ كس كسوف نمىكنند در تعارض نيست ، چرا كه خبر اخير به قيس بن ابى حازم باز مىگردد و او مردى مورد اختلاف است . از يحيى بن سعيد نقل است كه احاديث او مجهول است و يعقوب سدوسى گويد : اصحاب ما درباره‌اش گفتگو كردند و يكى از آنها به او حمله كرد و گفت او مجهولات زيادى دارد ( ر . ك . ميزان الاعتدال ، ج 3 ، ص 392 ، شمارهء 6908 ) . ( 2 ) . او خلف بن خليفة بن صاعد بن برام اشجعى است . . . او در كوفه بود ، سپس به واسط رفت و مدّتى در آنجاسكونت گزيد آنگاه به بغداد رفت و تا هنگام وفاتش در آنجا ماند . ابن سعد گويد : او ثقه است و در سال 181 در بغداد درگذشت ( ر . ك . تهذيب الكمال ، ج 8 ، ص 284 و 288 ) . ( 3 ) . او خليفة بن صاعد بن برام اشجعى كوفى واسطى ، پدر خلف بن خليفة است . ابن حبّان او را از افراد ثقه برشمرده است . ( ر . ك . تهذيب الكمال ، ج 8 ، ص 319 ) . ( 4 ) . تاريخ ابن عساكر ، ترجمة الامام الحسين ، تحقيق محمودى ، ص 354 ، شمارهء 288 و ر . ك . تهذيب التهذيب ابن حجر ، ج 2 ، ص 305 ؛ الحدائق الورديّة ، ص 24 ؛ تاريخ مدينة ، ج 11 ، ص 226 . ( 5 ) . الفتوح ، ج 5 ، ص 137 ؛ و نيز ر . ك . مقتل الحسين ( ع ) ، خوارزمى ، ج 2 ، ص 42 ؛ اللهوف ، ص 177 ؛ بحارالانوار ، ج 45 ، ص 157 .