4 - سرخ شدن آسمان شيخ مفيد از سعد اسكاف « 1 » نقل مىكند كه گفت : امام باقر ( ع ) فرمود : قاتل يحيى بن زكريا زنازاده بود . قاتل حسين بن على ( ع ) نيز زنازاده بود و آسمان سرخ نشد مگر براى آن دو . » . « 2 » ابن سعد از على بن مدرك از جدّش اسود بن قيس نقل مىكند كه گفت : « افقهاى آسمان شش ماه پس از قتل حسين ( ع ) سرخ رنگ بود و اين سرخى همانند خون ديده مىشد . گويد : من اين را براى شريك نقل كردم ، او از من پرسيد كه با اسود چه نسبتى دارم ؟ گفتم او جدّ مادرى من است . گفت : به خدا سوگند بدان كه سخن او راست بود . او امانت را بزرگ مىداشت و مهمان را احترام مىكرد » . « 3 » نيز ابن سعد از محمّد بن سيرين نقل مىكند كه گفت : « پيش از قتل حسين ( ع ) سرخى خورشيد در هنگام طلوع و غروب ديده نمىشد » . « 4 » نيز از عمرو بن عاصم كلابى « 5 » نقل كرده است كه گفت : حديث كرد ما را خلّاد - ملازم سمسم كه در بنى جحدر سكونت داشت - و گفت : حديث كرد مرا مادرم و گفت : مدّتى پس از قتل امام حسين ( ع ) خورشيد صبح و شام بر ديوار ، سرخ رنگ مىتابيد و هر سنگى را كه برمىداشتند در زير آن خون مىديدند » . « 6 » ابن عساكر به نقل از على بن مسهّر گويد : « مادربزرگم براى من نقل كرد و گفت : من در روزگار حسين ( ع ) دخترى جوان بودم ؛ و مدّت چند روز آسمان يك پارچه خون بود ! » . « 7 »

--> ( 1 ) . شيخ طوسى گويد : « سعد بن طريف الحنظلى الاسكاف هم پيمان بنى تميم ، كوفى . . . و احاديث وىصحيح است . » ( ر . ك . رجال الشيخ ، ص 115 ، شمارهء 1147 . ( 2 ) . الارشاد ، ج 2 ، ص 132 . ( 3 ) . ترجمة الامام الحسين ( ع ) و مقتله ، ابن سعد ، تحقيق سيّد عبدالعزيز طباطبايى ، ص 91 ، ش 328 ؛ و نيز ر . ك . تاريخ ابن عساكر ، ترجمة الامام الحسين ( ع ) ، ص 355 ، ش 292 ؛ تهذيب الكمال ، ج 3 ، ص 230 . ذهبى در تاريخ الاسلام ( حوادث سال 121 ، ص 378 ) مىنويسد : بر ثقه بودن وى اجماع نظر است . نيز ر . ك . تاريخ الاسلام ، حوادث سال 61 ، ص 15 . ( 4 ) . ترجمة الامام الحسين ( ع ) ، ابن سعد ، ص 91 ، ش 327 ؛ و نيز ر . ك . حديث ش 326 . ( 5 ) . ذهبى گويد : او راستگويى از علماى تابعين بود كه به سال 213 درگذشت ( ميزان‌الاعتدال ، ج 3 ، ص 269 ) . ( 6 ) . ترجمة الامام حسين ( ع ) و مقتله ، ابن سعد ، ص 91 ، شماره 325 ؛ تاريخ ابن عساكر ، تحقيق محمودى ، ص 355 ، ش 291 . ( 7 ) . تاريخ ابن عساكر ، ترجمة الامام الحسين ( ع ) ، تحقيق محمودى ، ص 354 تا 355 .