برخاست و خطاب به او گفت : « واى بر تو اى خطيب تو خشنودى آفريدگان را به قيمت خشم آفريدگار خريدى و همانا جايگاه تو در آتش است . » « 1 » امّا در مجلس يزيد ؛ خوارزمى مىگويد : « علىبن الحسين پيش رفت تا در حضور يزيد ايستاد و گفت : طمع مداريد كه شما به ما اهانت كنيد و ما شما را گرامى بداريم و در حالى كه شما ما را مىآزاريد دست از آزار شما برداريم ، خداوند مىداند كه ما شما را دوست نمىداريم و اگر شما هم ما را دوست نداشته باشيد سرزنشتان نمىكنيم . يزيد گفت : راست گفتى امّا پدر و جدّت قصد امارت داشتند . خدا را سپاس كه آن دو را كشت و خونشان را ريخت . آنگاه گفت : اى على ، پدرت با من قطع رحم كرد و حقّم را نشناخت و بر سر حكومت با من به منازعه برخاست ، پس خداوند با او چنان كرد كه ديدى ! « 2 » در تفسير على بن ابراهيم قمى آمده است : امام صادق ( ع ) فرمود : چون سر حسين بن على ( ع ) را نزد يزيد ملعون آوردند و على بن الحسين ( ع ) ، در حالى كه به غل و زنجير بسته بود به همراه دختران اميرمؤمنان ( ع ) بر وى وارد شدند ، يزيد گفت : اى على بن الحسين ، خداى را سپاس كه پدرت را كشت . امام سجاد ( ع ) فرمود : خداوند قاتلان پدرم را لعنت كند . يزيد به خشم آمد و فرمان داد او را گردن بزنند . امام ( ع ) فرمود : اگر مرابكشى ، آنگاه دختران رسول خدا ( ص ) را ، كه جز من محرمى ندارند ، چه كسى باز مىگرداند ؟ گفت : تو خود آنها را به خانه‌هاشان باز مىگردانى . سپس فرمان داد سوهانى آوردند و غل و زنجير را از دست و گردن وى باز كرد . سپس خطاب به ايشان گفت : آيا مىدانى كه منظورم از اين كار چه بود ؟ فرمود : آرى . مىخواهى كه در انجام اين كار كسى جز تو بر من منتى نداشته باشد . گفت : به خدا سوگند ، قصدم از انجام اين كار همين بود ؛ و در ادامه گفت : اى على بن الحسين : « ما أَصابَكُمْ مِنْ مُصِيبَةٍ فَبِما كَسَبَتْ أَيْدِيكُمْ » . امام ( ع ) فرمود : نه ، هرگز اين آيه دربارهء ما نازل نشده است ، بلكه دربارهء ما اين آيه نازل شده است : « ما أَصابَ مِنْ

--> ( 1 ) . ر . ك . اللهوف ، ص 219 . ( 2 ) . مقتل الحسين ، خوارزمى ، ج 2 ، ص 70 .