مجموعة مؤلفين ( مترجم : عبد الحسين بينش )

17

مع الركب الحسيني ( با كاروان حسينى ) ( فارسي )

دشمنان خدا يعنى بنىاميّه برساند و نيز توانست همه چيز را تغيير دهد و دشمن را از رسيدن به هدفهاى پليدش باز دارد . بنابراين ما مىتوانيم بگوييم كه چنانچه زينب ، ام‌ّكلثوم و فاطمه دختر امام حسين ( ع ) « 1 » و سخنرانيهاى كوبندهءشان در كوفه و شام نبود ، بنىاميّه صداى عدالت انسانى را كه امام حسين ( ع ) در كربلا و در روز عاشورا بلند كرد خاموش مىساخت . به طورى كه امروزه نه از كربلا نامى باقى بود و نه از حسين ( ع ) . نقش امام سجّاد ( ع ) در كربلا بىشك على بن الحسين ( ع ) بنابر مصالحى كه به برخى از آنان در اين كتاب اشاره كرديم ، در كربلا زنده ماند . ولى آنچه شايسته است كه در اينجا بدان اشاره شود نقش تبليغى آن حضرت پس از قتل پدرش ، امام حسين ( ع ) ، در راستاى شناساندن نهضت حسينى از طريق ايراد خطابه در كوفه و شام است . آن حضرت در كوفه ، دوشادوش عمّه‌اش زينب ( س ) حركت مىكرد و از كيان نهضت حسينى دفاع مىنمود و با تبليغات دروغين امويان بر ضدّ اهل بيت مبارزه مىكرد . هنگامىكه با اسيران وارد كوفه شد و مشاهده كرد كه مردم شيون مىكنند و مىگريند ، خطاب به آنان فرمود : « آيا براى ما نوحه‌سرايى و گريه مىكنيد ؟ پس چه كسى ما را كشته است ؟ » . « 2 » آن حضرت براى انجام رسالت جاودانه‌اش ، درمقابل انبوه مردم كوفه ايستاد و فرمود : اى مردم ! هر كس مرا مىشناسد ، مىشناسد و هر كس نمىشناسد من خودم را معرّفى مىكنم . من فرزند حسين بن على بن ابى طالب هستم من فرزند كسى هستم كه در كنار شط فرات ، بىگناه او را سر بريدند . من فرزند كسى هستم كه حرمت او را هتك كردند ، مال و منال او را

--> ( 1 ) . مزّى مىگويد : « فاطمه دختر حسين بن على بن ابى طالب قرشيه هاشميه مدنيّه ، خواهر على بن الحسين‌زين العابدين است . . . او از جملهء كسانى بود كه پس از قتل پدرش به دمشق رفت و سپس به مدينه آمد . » ( ر . ك . تهذيب الكمال ، ج 35 ، ص 254 ، شمارهء 7901 ) . ( 2 ) . اللهوف ، ص 199 .