سپس فرمود : هيچ روزى مانند روز حسين نبود . سى هزار نفر كه مدعىاند از اين امت هستند بر ضد او همدست شدند ؛ و هر كدامشان با خون او به خداوند تقرب جست و او خداى را به يادشان مىآورد ، ولى آنها نمىپذيرفتند ؛ تا آنكه او را از روى ستم و بيداد و دشمنى كشتند . . . « 1 » بنابراين همانطور كه امام حسن مجتبى و امام سجاد تأييد كرده‌اند سپاه عمر سعد سى هزار تن بوده است . شايان توجه است كه اين دو بزرگوار كسانى را كه در روز عاشورا براى جنگ با امام ( ع ) بسيج شدند ، تعيين كرده‌اند ؛ و مفهوم ضمنى اين سخن اين است كه در سپاه عمر سعد كسانى بودند كه از جنگ كناره مىگرفتند ؛ و به اين ترتيب شمار مجموع سپاه اموى كه در روز عاشورا رو در روى امام ( ع ) قرار گرفت ، به بيش از سى هزار تن مىرسيد . در روايت ابن اعثم كوفى آمده است : سپس ابن زياد به عمر سعد نوشت : من آن قدر اسب و مرد فرستاده‌ام كه هيچ بهانه‌اى براى نجنگيدن با حسين باقى نگذاشته‌ام . پس هيچ كارى را آغاز مكن مگر آنكه هر صبح و شب به وسيلهء هر كس كه مىآيد و مىرود با من مشورت كنى - والسلام . گويد : عبيداللَّه پيوسته نزد عمر سعد پيك مىفرستاد و از او مىخواست كه در جنگ حسين شتاب كند . گويد : لشكرها شش روز گذشته از محرم بر عمر سعد گرد آمدند . « 2 » تلاش يكى از ياران امام ( ع ) براى كشتن غافلگيرانه ابن زياد بلاذرى گويد : عمار بن ابى سلامه دالانى درصدد برآمد تا عبيداللَّه زياد را هنگام حضور در ميان لشكرش در نخيله به قتل برساند ، ولى موفق نشد . پس در انتظار ماند ، تا آنكه به سپاه حسين ( ع ) پيوست و در ركابش كشته شد . « 3 »

--> ( 1 ) - امالى ، شيخ صدوق ، ص 373 - 374 ، مجلس هفتادم ، شماره 10 . ( 2 ) - الفتوح ، ج 5 ، ص 159 . ( 3 ) - انساب الاشراف ، ج 3 ، ص 388 .