اما اين تلاش و پنهان كارى ، هنگام عبور از دسته‌ها و پاسگاه‌هايى كه حركت راهيان كربلا را زير نظر داشتند ، سودى نبخشيد . وى ناچار شد با يكى از پاسگاه‌هاى بزرگ ، واقع بر پل صراة ، كه فرماندهى آن را زجر بن قيس جعفى عهده‌دار بود ، درگير شود . استاد مقرم مىنويسد : عبيداللَّه بن زياد زجر بن قيس را به رياست يك گروه نگهبانى با پانصد سوار گماشت و فرمان داد كه بر پل صراة مستقر شود « 1 » و هر كس را كه به قصد حسين ( ع ) از كوفه بيرون مىرود مانع شود . هنگامى كه عامر « 2 » بن ابى سلامة بن عبداللَّه بن عرار دالانى بر وى مىگذشت ، گفت : مىدانم كه آهنگ كجا دارى ، بازگرد ! عامر بر او و يارانش حمله كرد و آنان را شكست داد و رفت هيچ يك از آنها در فكر نزديك شدن به او نبوده ! او به كربلا رسيد و به حسين ( ع ) پيوست ، تا آنكه همراهش كشته شد . وى در جنگها با اميرالمؤمنين ( ع ) حضور داشت . « 3 » نامهء امام به برادرش ، محمد حنفيه امام باقر ( ع ) فرموده است : حسين بن على ( ع ) خطاب به محمدبن على از كربلا چنين نوشت : بسم اللَّه الرحمن الرحيم . از حسين بن على به محمد بن على و كسانى از بنى هاشم كه نزد اويند اما بعد ، گويى كه دنيا هرگز نبوده است و گويى كه آخرت پيوسته مىباشد ! والسلام . « 4 » ملاحظه گفتنى است برداشت و تلقى غير معصوم از سخنان پيامبر ( ص ) و ائمه ( ع ) - همانند برداشت از قرآن كريم - به اندازهء ظرفيت و گنجايش او است . او با وجود قصور خويش

--> ( 1 ) - صراة ( به فتح ) ، نهرى است كه از نهر عيسى از شهركى به نام محول گرفته مىشود . با بغداد يك فرسخ‌فاصله دارد ؛ و از نهرهاى فرات است . ( ر . ك : وقعة صفين ، ص 135 ، حاشيه ) . ( 2 ) - سماوى نام وى را چنين ضبط كرده است : عمار بن ابى سلامة بن عبداللَّه بن عمران بن راس بن دالان ، ابوسلامه الهمدانى الدالانى ، و بنو دالان تيره‌اى از همدان هستند . ( ر . ك : ابصار العين ، ص 133 ) . ( 3 ) - مقتل الحسين ، مقرم ، ص 199 به نقل از كتاب الالكليل همدانى ، ج 10 ، ص 87 و 101 . در آنجا آمده است : « دالان تيره‌اى است از همدان ، بنوعرار ( به ضم عين ) از آنهايند ، و او عرار بن رؤاس بن دالان است . . . . » ( 4 ) - كامل الزيارات ، ص 76 ، باب 23 ، شماره 15 ، برخى فضلاء آن را در حوادث روز ششم محرم نوشته‌اند . ( ر . ك : قصةكربلا ، ص 228 ) .