مجموعة مؤلفين ( مترجم : عبد الحسين بينش )

21

مع الركب الحسيني ( با كاروان حسينى ) ( فارسي )

نام گذارى فرهنگ نويسان ، مورخان و جغرافى دانان در ريشهء واژهء كربلا و نيز در اشتقاق و معناى آن اختلاف نظر دارند . برخى بر اين باورند كه اين كلمه ريشهء عربى محض دارد و گروهى ديگر بر اين باورند كه ريشه‌اش غير عربى است و گروهى ديگر گفته‌اند كه ريشهء اين واژه ، آميزه‌اى است از عربى و غير عربى . . . ( 1 ) 1 - نظريهء عربى بودن ريشهء نام كربلا ياقوت حموى گويد : « كربلاء » به معناى سستى در گام‌ها است ، گفته مىشود : « جاء يمشى مكربلًا » ( با گامهاى سست آمد ) . بنابراين ممكن است كه به دليل سست بودن زمين آن به اين نام خوانده شده باشد . و گفته مىشود : كربلتُ الحنطة ( گندم را غربال كردم ) ، آنگاه كه آن را پاك و تميز كنى ؛ و در وصف گندم سروده‌اند : يحملن حمراء رسوباً للثقل * قد غُربلت و كُربلت من القصل بنابراين ممكن است كه به دليل پاك بودن اين سرزمين از سنگريزه و درختان انبوه ، آن را كربلا خوانده باشند . و كرَبل : نام گياه ترشك است و ابو وجزهء سعدى در وصف پشمهاى كجاوه گويد : و ثامرُ كربَلٍ و عميم دفلى * عليها و الندى سبط يمور