7 - از برخى كتاب‌هاى سيره و مقاتل چنين بر مىآيد كه امام ( ع ) نخست قصد عمره تمتّع كرد و سپس آن را به عمرهء مفرده مبدّل ساخت ، زيرا مىدانست كه ستمكاران به وى اجازهء اتمام حج را نخواهند داد . « 1 » ولى قول درست و تحقيقى اين است كه امام حسين ( ع ) از همان آغاز قصد عمرهء مفرده كرد . يعنى اين كه عمره‌اش تمتّع نبود تا آن را به مفرده تبديل كرده باشد . اين قول را شمارى از فقيهان ، همانند سيد محسن حكيم ، آيت اللّه خويى و آيت‌اللّه سبزوارى و شمارى ديگر پذيرفته‌اند . « 2 » آقاى حكيم در مستمسك العروة الوثقى مىگويد : اما آنچه در برخى مقاتل آمده است كه آن حضرت ( ع ) ، عمره‌اش را به عمرهء مفرده مبدّل ساخت ، كه از آن بر مىآيد كه عمره‌اش تمتع بود و بعد آن را به مفرده تبديل كرد ، چيزى نيست كه در مقابل اخبار ذكر شده‌اى كه اهل‌بيت ( ع ) آنها را نقل كرده‌اند ، قابل پذيرش و اعتماد باشد . « 3 » شيخ محمد رضا طبسى مىنويسد : مشهور ميان اصحاب - رضوان اللّه عليهم - چنين است كه هر كس با قصد عمرهء تمتع وارد مكّه شود ، در ماه‌هاى حج ، نه اجازه دارد كه آن را به عمرهء مفرده تبديل كند و نه آن كه پيش از انجام اعمال حج از مكّه بيرون رود ، زيرا عمرهء تمتّع مرتبط با حجّ است . بلى ، ابن ادريس معتقد است كه اين كار حرام نيست و مكروه است ، ولى اخبار فراوانى اين گفته را مردود مىسازد . « 4 » قول به وقوع تبديل به عمرهء مفرده را يك دليل ديگر نيز تضعيف مىكند و آن اين كه چنانچه اين كار به خاطر جلوگيرى و منع ظالم بوده باشد ، خروج از احرام شخص منع شده با انجام قربانى مىباشد . همان طورى كه شهيد اول در الدروس « 5 » و شهيد ثانى در

--> ( 1 ) - براى مثال ر . ك : الارشاد ، ص 200 ؛ اعلام الورى ، ص 230 ؛ روضة الواعظين ، ص 177 . ( 2 ) - ر . ك : مستمسك عروة الوثقى ، ج 11 ، ص 192 ؛ معتمد العروة الوثقى ، ج 2 ، ص 236 ؛ مهذّب الاحكام ، ج 12 ، ص 349 . نيز ر . ك : كتاب الحجّ ( تقريرات آقاى شاهرودى ) ، ج 2 ، ص 312 ؛ تقريرات حج ، آقاى گلپايگانى ، ج 1 ، ص 58 و محقق داماد ، كتاب الحجّ ، ج 1 ، ص 333 . ( 3 ) - مستمسك العروة الوثقى ، ج 11 ، ص 192 . ( 4 ) - ذخيرة الصالحين ، ج 3 ، ص 124 . ( 5 ) - ر . ك : الدروس ، ج 1 ، ص 478 .