يا قومنا لا تشبّوا الحرب إذ سكنت * تمسكوا بحبال الخير واعتصموا قد غرت الحرب من كان قبلكُم * من القرون وقد بادت بها الأممُ فَأنْصِفوا قَوْمَكُم لا تهلكوا بذخاً * فرب ذى بذخ زلت به قدم « 1 » اى سوارى كه با مدادان حركت مىكنى ، بر شترى نيرومند كه عنان از دست صاحبش گرفته است ؛ چون به قريش رسيدى به آنان بگو كه با وجود دورى بسيار ميان ما ، ميان من و حسين خداوند و رحم ( خويشاوندى ) است ؛ و جايگاهى در پيرامون خانهء خداوند كه او را به پيمان الهى و پيمان‌هاى وفا شده سوگند مىدهد ؛ شما را افتخار وجود مادرتان نسبت به قومتان بس است ، مادرى كه به جانم سوگند نجيب و نيكوكار و بزرگوار است ؛ او كسى است كه هيچ كس به پاى فضيلت او نمىرسد ، و مردم مىدانند كه او دختر رسول خدا و بهترين مردم است ؛ فضيلت او براى شما فضيلت است ؛ و ديگران نيز از امروز از فضيلت او سهمى دارند ؛ من به حق و راستى مىدانم و حال آنكه چشم گاه راست مىگويد و گاه خطا مىكند ؛ اينكه به زودى آنچه ادعا مىكنيد به شما مىرسد ؛ كشتگانى كه عقابان و كركسان به شما هديه مىكنند ؛ اى قوم ما جنگ آرام شده را دوباره آغاز مكنيد و به ريسمان خير و نيكى چنگ بزنيد جنگ ملت‌هاى پيش از شما را فريفت و امت‌هاى بسيارى را نابود ساخت ؛ با قوم خويش انصاف دهيد و با تكبر ، خويش را هلاك مكنيد ، چه بسا متكبرى كه پايش لغزيده است .

--> ( 1 ) - تذكرة الخواص ، ص 215 - 216 .