مقدمه مؤلف امام حسين عليه السلام در سال شصتم هجرى ، پس از مرگ معاويه و در پى اعلام خوددارى از بيعت با يزيد ، از مدينه منوّره به مكّه مكرّمه هجرت نمود ؛ و از روز سوم شعبان تا هشتم ذى حجهء همان سال يعنى حدود 125 روز در آن شهر اقامت گزيد . اين برهه در مقايسه با دوران قيام مبارك حسينى دوران كوتاهى نيست . ولى با وجود اين ، از حيث وقايع و رويدادهاى تاريخى ثبت شده از آن نسبت به ديگر برهه‌ها ناشناخته به شمار مىآيد . زيرا كتاب‌هاى تاريخى از اين برهه گذرا عبور كرده‌اند ؛ و به جز حوادث چند روز پيش از آمدن امام از مكّه كه از نوعى تفصيل برخوردار است ، ملاحظه مىشود كه از ديگر روزهاى اين دوران بلند به جز برخى اشاره‌هاى كلى و مبهم در تاريخ چيزى نيامده است . حال آنكه بررسى و درك ابعاد گوناگون و فهم اسرار نهفته نهضت حسينى هدفى است كه رسيدن به كُنْه آن ، با چشم‌پوشى از شناخت وقايع روزهاى مكّى و نديده گرفتن فضاى سياسى جامعه و تحرك‌هاى موافقان و مخالفان قيام حسينى و شخص امام عليه السلام دست نايافتنى است . كسى كه در اين برههء مكى تأمل مىورزد ممكن است پرسش‌هاى چندى به عرصه ذهنش پا بگذارد . نخست آن كه چرا امام حسين عليه السلام از ميان همهء شهرها مكه مكرمه را براى هجرت برگزيد ؟ آيا قصد تبديل آن شهر به پايگاهى براى گسترش انقلاب عليه