صفوف انقلابيون شكاف ايجاد كرد ؛ سلسله اعدام‌هايى را به‌راه انداخت كه برجسته‌ترين قربانيانش سفيران نهضت حسينى يعنى مسلم‌بن عقيل ، قيس بن مسهر صيداوى ، عبدالله بن يقطر ، و نيز هانى بن عروه مرادى ، صحابى شيعى و از سران كوفه ، بودند . اين گزارشى بود اجمالى از مهم‌ترين تحركات خاندان اموى در رويارويى با رويدادهاى ناشى از قيام امام حسين عليه السلام در دوران مكى نهضت مبارك آن حضرت . اما براى پىجويى جزئيات حركت حكومت اموى در برابر قيام امام حسين عليه السلام شايسته است در پرتو يك تسلسل تاريخى ، روند رويدادها را در چارچوب زير مورد مطالعه و بررسى قرار دهيم : 1 - تلاش حكومت محلى اموى در كوفه . 2 - تلاش حكومت مركزى اموى در شام . 3 - تلاش حكومت محلى اموى در بصره . 4 - تلاش مجدد حكومت محلى اموى در كوفه . 5 - تلاش حكومت محلى اموى در مكه . حركت حكومت محلى اموى در كوفه هنگام ورود مسلم بن عقيل به كوفه ، والى شهر نعمان بشير « 1 » بود . وى با مشاهده استقبال باشكوه كوفيان از مسلم و احترام فراوان نسبت به وى و همكارى شگفت‌آورى كه با او به عمل آوردند ، به مسجد رفت و طى خطابه‌اى مردم را از ايجاد فتنه و آشوب و تفرقه افكنى در ميان امت برحذر داشت .

--> ( 1 ) - نعمان بن بشير بن سعد بن ثعلبه انصارى : او در سال دوم‌هجرت - يا در سال هجرت - به دنيا آمد و ازصحابيان خردسال به شمار مىآمد . بعدها از فرماندهان معاويه شد كه مدتى او را ولايت كوفه داد و سپس به قضاى دمشق گمارد و پس از آن امارت حمص را به او سپرد . گفته شده است پس از آن كه مردم حمص را به بيعت با ابن زبير فراخواند ، وى را سر بريدند ؛ و گفته شده است كه در روستاى بيرين - از توابع حمص - به دست خالد بن خلى ، پس از حادثهء مرج راهط در پايان سال 64 كشته شد . ( ر . ك . سير اعلام النبلاء ، ج 3 ، ص 412 ) . همو بود كه انگشتان قطع شده « نائله » و پيراهنى را كه عثمان در آن كشته شده بود برداشت و به سوى معاويه در شام گريخت ؛ و در جنگ صفين ، از انصار كسى جز او و مسلمة بن مخلد انصارى حضور نداشت . ( ر . ك . وقعة صفين : ص 445 و 448 ؛ مستدركات علم الرجال ، ج 8 ، ص 79 ) .