مجموعة مؤلفين ( مترجم : عبد الحسين بينش )
43
مع الركب الحسيني ( با كاروان حسينى ) ( فارسي )
اسلام با اشاره به اميرمؤمنان ، على عليه السلام ، فرمود : « اين برادر من و وصى و جانشين من در ميان شماست ، پس ، از او بشنويد و از او فرمان ببريد » « 1 » ؛ و پس از آن نه تنها هيچ سخنى از ايشان مبنى بر لغو اين نصب الهى نقل نشده است ، بلكه با سخنان و بيانات پى در پى ، بر اين موضوع كه امامان اهل بيت و در آغازشان على عليه السلام جانشينان وى هستند ، تأكيد مىورزيد . از مهمترين اين حديثهاى مقدس و شريف موارد زير را مىتوان نام برد : حديث ثقلين ، حديث سفينه ، حديث باب حطه ، حديث نجوم ، « 2 » حديث منزلت ، خطبه غدير و بيعت در اين روز و سرانجام وصيتنامهاى كه آن حضرت اندكى پيش از رحلتشان قصد داشتند كه براى جلوگيرى از گمراهى امّت بنويسند . « 3 » اين بزرگترين مشكلى بود كه رهبرى حزب سلطهگر را رنج مىداد ، از اين رو ناچار بود كه روياروى رسول خدا صلى الله عليه و آله و سلم قرار گيرد . اما اين رويارويى در چه زمينهاى مىتوانست باشد ؟ بدون ترديد تنها راهى كه در دوران رسول خدا صلى الله عليه و آله و سلم پيش روى آنان قرار داشت ، اين بود كه در هر فرصتى عصمت پيامبر صلى الله عليه و آله و سلم را به طور پنهان و آشكارا مورد ترديد قرار دهند و از انتشار سخنان آن حضرت به ويژه آنچه به موضوع ولايت و خلافت مربوط مىشد جلوگيرى كنند . اين حزب اين مسأله را مطرح كرد كه « پيامبر انسانى است كه در خشنودى و خشم سخن مىگويد » ، اين سخنى بود كه رهبران اين حزب بر سر زبانها انداختند ؛ و بر خوانندهء آگاه و دانا روشن است كه مفهومش اين است كه رسول خدا صلى الله عليه و آله و سلم در حال خشنودى كسانى را بيش از آنچه شايستهاند مىستايد و به آنان منزلتى بزرگتر از استحقاقشان مىبخشد ! همانطور كه كسانى را در حالت خشم بيش از اندازه نكوهش مىكند . بنابر اين در حالت خشنودى و خشم ، از سر هواى نفس سخن مىگويد نه بر اساس آنچه بر او وحى شده است ! - پناه بر خدا - .
--> ( 1 ) - براى شناخت آن دسته از حافظان اهل تسنن كه اين روايت را نقل كردهاند ، ر . ك . المراجعات ، ص 110 - 112 . ( 2 ) - مقصود اين حديث شريف نبوى است كه مىفرمايد : « ستارگان امان اهل آسمان و خاندان من امان اهل زميناند » . ( 3 ) - براى آگاهى دربارهء اين احاديث شريفه و شناخت راويان آنها از حفاظ اهل سنّت ، ر . ك . « المراجعات » ، « عبقات الانوار فى امامة ائمة الاطهار » و « نفحات الازهار فى خلاصة عبقات الانوار » .