نزديكى من به رسول خدا صلى الله عليه و آله و سلم از شما مىخواهم كه چون از نزدم رفتيد و در شهرهايتان افراد مورد اطمينان و اعتماد قبايلتان را فرا خوانيد اين ديدار و گفت و گوى ما را به آنان بگوييد و آنان را به آنچه از حق ما مىدانيد دعوت كنيد . . . شما را به خدا سوگند مىدهم كه اين حقايق را جز براى كسانى كه به خودشان و دينشان اعتماد داريد ، بازگو نكنيد . همچنين در اين روايت دلالت روشنى است بر تلاش عظيمى كه امام حسين عليه السلام براى درهم شكستن اين محاصره و شكافتن اين پرده‌پوشى به خرج مىداد و نيز دشوارى بزرگى كه در اين راه روياروى آن حضرت قرار داشت . زيرا كه اين محاصره و پرده‌پوشى در اين دوره به اوج شدّتش رسيده بود . چنين شدتى نه در روزگار امام حسن عليه السلام بود و نه در روزگار اميرالمؤمنين ، على عليه السلام . 3 - 1 - احتجاج با عالمان و دعوتشان براى يارى حق آن حضرت طى گفتارى در امر به معروف و نهى از منكر ، صحابيان آگاه را به ويژه و تابعان را به طور عموم مورد خطاب قرار مىدهد و با آنان احتجاج مىكند و آنان را به يارى حق و گرفتن موضعى شرافتمندانه و شايسته اهل علم فرا مىخواند و مىفرمايد : اى مردم از موعظه‌هاى خداوند به دوستانش عبرت بگيريد ، آن‌جا كه از احبار بد مىگويد و مىفرمايد : « چرا ربانيون و احبار آنان را از گفتار گناهشان منع نكردند » « 1 » و فرمود : « كسانى از بنى اسرائيل كه كفر ورزيدند لعنت شدند . . . هر آينه بدكارى است كه مىكنند » « 2 » . خداوند از آن رو بر اين كارشان عيب گرفت كه آنها ستمگرانى را كه در ميان آن‌ها آشكارا مرتكب زشتى و فساد مىشدند مىديدند ، ولى به خاطر تمايل به چيزى كه از آنها دريافت مىداشتند و از بيم چيزهايى كه از آن‌ها پرهيز مىكردند ، آنان را باز نمىداشتند . خداوند مىفرمايد : « پس ، از مردم نترسيد و از من بترسيد » « 3 » و فرمود : « مردان و زنان مؤمن برخىشان سرپرست برخى ديگرند ، به معروف امر و از منكر نهى

--> ( 1 ) - مائده ( 5 ) ، آيه 63 . ( 2 ) - همان ، آيه 78 . ( 3 ) - همان ، آيه 44 .