از ارزش‌هائى را كه به عنوان آزادى به او پيشنهاد مىشود ردّ مىنمايد ، نه به خاطر تعصب جاهلانه اوست ، بلكه به اين دليل است كه غرب در مورد روابط زن و مرد به گمراهى و بىهويتى دچار گرديده است . ما در حالىكه ادعاى آزادى زن و مرد را بر زبان مىآوريم كه در تبليغات ، فيلم‌هاى شهوانى ، مجله‌هاى پرونوگرافى و مجالس عيش و عشرت از زن چهره‌اى برده‌وار و بىارزش ساخته‌ايم . بدون ترديد ما بيشتر از چند دسته‌گى و گروه‌بندى در داخل حرم محمد ( ص ) شنيده‌ايم تا زندگى روزمره آنان ، اما اين بدان معنى نيست كه در آنجا از شادمانى و نشاط هم خبرى نبوده است . زمانى كه محمد ( ص ) آيات انتخاب را براى عايشه مىخواند از او خواست تا در اين‌باره به درستى تأمل نموده و مطلب را با پدر و مادر خود نيز در ميان بگذارد . ولى عايشه به اين پيشنهاد اصلا توجهى ننمود و گفت : من خداوند و پيامبر او را انتخاب مىكنم . او كه به شدت حسود بود گاهى اوقات محمد ( ص ) را تعقيب مىنمود تا مطمئن گردد كه او نزد ديگر زنان نخواهد رفت . باردارى مريم براى او بسيار دردناك بود ، تمامى زنان از شوهران قبلى خود داراى فرزند شده بودند ، به جز او كه بدون فرزند باقى مانده بود . داستان حزن‌آورى در اين مورد نقل مىكنند : روزى او از محمد ( ص ) خواست تا به او لقب ( كنيه ) اى بدهد ، محمد ( ص ) به او كنيه ( ام عبد اللّه ) داد كه عبد اللّه برادرزاده كوچك عايشه بود و عايشه او را بسيار دوست مىداشت . ولى نادرست است كه فكر كنيم زندگى او خالى از رضايت و شادمانى بوده است . محمد ( ص ) مرد بسيار مهربان و دوست داشتنى بود . او بيش از ابو بكر با عايشه مهربان‌تر رفتار مىكرد ، زيرا ابو بكر چندين‌بار عايشه را كتك زده و مورد شماتت قرار داده بود ، در حالىكه محمد ( ص ) هيچگاه نه با عايشه و نه با هيچ يك از ديگر همسران خود رفتارى خشن و توهين‌آميز نداشت . او زنان خود را به ساده‌زيستى و دورى از تجملات تشويق مىنمود ، ولى مرتبا در كار منزل به آنان كمك نموده و هرآنچه را كه براى خود تهيه مىنمود آنان را نيز در آن سهيم مىكرد . او حتى لباس‌هاى خود را شخصا مىشست . كفشهايش را مىدوخت و بزها را به نوبت به صحرا مىبرد . او سعى مىكرد با كار در خانه و كمك نمودن به همسران خود به امت آموزش دهد كه چگونه به زنان خود احترام بگذارند . البته درك اين موضوع براى پيروان ساير اديان بسيار مشكل است