خارج مىشدند و جوانان نيز بيش از پيش به مدينه هجرت مىكردند . اسلام آوردن دو تن در اين ميان بسيار چشمگير بود : عمرو بن عاص و خالد بن وليد ، كه پس از جنگ بدر به دو تن از جنگاوران معروف شهر تبديل شده بودند و حال ديگر آينده‌اى براى خود در شهر مكه نمىديدند . خالد گفت : راه مشخص گرديده است . اين مرد مطمئنا پيامبر خداست ، با يارى اللّه من هم مسلمان مىشوم . 37 كمك‌هاى الهى تنها توضيح منطقى براى موفقيت‌هاى محمد ( ص ) بود . خالد و عمرو باتفاق به مدينه هجرت نموده و به گرمى مورد استقبال امت قرار گرفتند . خالد نگران بود كه سابقه بد او عليه او به حساب نيايد . به عنوان يكى از فرماندهان اصلى در جنگ‌هاى احد و خندق ، او مسؤول كشته شدن صدها مسلمان بود و مىتوانست مورد انتقام قرار گيرد . اما محمد ( ص ) او را مطمئن ساخت كه تعهد او به اسلام تمامى گذشته تاريك او را پاك مىنمايد . اين يكى از اصول اساسى امت بود كه نه تنها روح جديدى از معنويت را متولد ساخت ، بلكه تنها راه استقرار صلح در عربستان هم بود . آن سال براى محمد ( ص ) سالى بسيار پرمشغله و توأم با حوادث غم‌انگيز براى پيامبر خدا بود . در مدت كوتاهى پس از حج عمره ، دخترش زينب فوت كرد ، چندى بعد ، دو تن از اعضاى فاميل خود را نيز در لشگركشى به مرز سوريه از دست داد . در سال‌هاى آخر عمر ، محمد ( ص ) توجه خود را به شمال معطوف داشته بود . كسى به درستى از دلايل اين موضوع باخبر نيست ، ولى اوضاع سياسى در خارج از عربستان به شدت تغيير نموده بود . ايران و روم براى ساليان متمادى در يك جنگ فرسايشى درگير بودند . در ابتداى رسالت محمد ( ص ) ايران در اوج قدرت خود قرار داشت و با حمله به سوريه ، قسطنطنيه ( اسلامبول فعلى ) را محاصره نمود . اين موضوع قريش را نگران كرد ، زيرا بايد تكليف بىطرفى خود را مشخص مىنمودند . اما سپس در 625 ( سال جنگ احد ) كه ترازوى قدرت به نفع روم سنگين شد ، هراكليوس امپراطور روم ايرانيان را از قسطنطنيه بيرون رانده و شروع به پيشروى در مناطق تحت سلطه ايران نمود . اگر محمد ( ص ) مىتوانست نفوذ امپراطورى روم را از شمال عربستان بردارد ، آمادگى مقابله با هر دو امپراطورى روم شرقى و ساسانيان را پيدا مىكرد . بنابراين ، به نظر مىرسد كه او سعى داشت با حضور در مرزهاى شمالى و نشان دادن قدرت اسلام ، قبائل مسيحى تحت الحمايه روم را به درون امت بكشاند ،