و مرا چنان از گزند دور بداريد كه خود و همسران و فرزندانتان را از آن بازمىداريد ، تا بهشت از آن شما گردد . ( 2 ) نيز موفّق الدين ، در شرح حال ابو أمامه أسعد بن زراره ، سرور نقيبان ، آورده است كه : شعبى گفت : پيامبر خدا ( ص ) در شب عقبه گفت : اى گروه ياران ! سخن كوتاه گوييد كه جاسوسانى بر ما گماشته‌اند . شعبى گفت : ابو امامه أسعد بن زراره ، خطابه‌اى خواند كه مانندش را هيچ پير و جوانى بر زبان نياورده بود . وى گفت : اى پيامبر خدا ! براى پروردگارت و خود و يارانت ، شرط كن . پيامبر گفت : براى پروردگارم شرط مىكنم كه او را بپرستيد و چيزى را با وى شريك مگردانيد ؛ و شرط من آن است كه مرا همچون خويشتن و خاندان خود پشتيبانى كنيد . و براى يارانم شرط مىكنم كه ايشان را در دارايى خويشتن با خود برابر بدانيد . گفتند : اين همه از آن تو ؛ ولى به ما چه مىرسد ؟ گفت : بهشت . گفتند : دستت را پيش آور . در آنجا پيمان نامه‌اى نوشته نشد . 1 . بنگريد : سيرهء ابن هشام ، 2 / 84 و 85 ؛ يعقوبى ، 2 / 28 - 29 ؛ نيز قرآن ، سورهء ممتحنه / 12 . - م .