بنگريد : محمّد عبد المعيد خان « اصل يك پيمان نامهء معتبر نبوى » ( به انگليسى : ) Authenticity Of an Important Document of the Prophet در مجلهء « الثّقافة الإسلاميّة » ( فرهنگ اسلامى ) ) Islamic Culture ( ، حيدرآباد دكن ، ژانويه 1943 ص 96 - 104 . ( 1 ) به نام خداوند بخشايندهء بخشايشگر اين ، فرمانى است به خطّ على بن ابى طالب - كه خدا از وى خوشنود باد - كه آن را بر روى پوست دبّاغىشدهء سرخ‌گون نوشته است . اين ، فرمانى است از سوى پيامبر خدا ( ص ) به مهدى فروح ( 2 ) پسر شخسان ، برادر سلمان پارسى ( ر . ض ) و پس از وى ، براى خاندان او و سلمان ، و سپس فرزندان ايشان - چه مسلمان باشند ، يا بر دين خويش باقى مانند : درود خدا بر تو ، همانا خداوند به من فرمان داده است كه بگويم : به جز خداوند يگانهء تنها و بىانباز ، آفريدگارى نيست . من اين سخن را مىگويم و مردم را نيز به گفتن آن فرمان مىدهم ( 3 ) . همهء آفريدگان ، آفريدهء اويند و همهء كار ، به دست اوست . ايشان را پديد آورد و جان داد و ميرانيد ؛ و سپس آنان را زنده خواهد ساخت و بازگشت همه به سوى اوست . همه چيز از ميان مىرود و تباه مىگردد . « هر جانى مزهء مرگ را خواهد چشيد . ( 4 ) » و فرمان خدا بازگشت ندارد ؛ و كمبود را بر توانايى ( 5 ) وى ، راهى نيست و بزرگى وى پايان ندارد . در فرمانروايى انبازى ندارد . پاك و بىآلايش است . آفريننده‌اى كه دارندهء آسمانها و زمين است ، و كارها را آن گونه كه بخواهد ، دگرگون مىسازد . بدانسان كه اراده كند ، بر شمار آفريدگان مىافزايد . منزّه است آنكه فراتر از وصف گويندگان است و در وهم انديشمندان نگنجد . آفريدگارى كه نوشتهء آسمانى خويش را با ستايش خويش آغاز كرد ( 6 ) ؛ و براى خود ، ذكرى مقرّر ساخت ؛ و از سوى بندگان خويش ، به سپاسى خرسند گشت . به ستايش آفريدگارى زبان مىگشايم كه هيچ‌يك از ستايشگران ، به شمارش شماره‌هاى آن ، دست نمىيابد ( ؟ ) و گواهى مىدهم كه جز اللّه ، آفريدگارى نيست ؛ و او در نهان و ناپيدايى . . . ( 7 ) اى مردم ! از نافرمانى بپرهيزيد و به ياد « ضغظغة » ( 8 ) ( كذا ) زمين ، و « نفخ » ( 9 ) ( كذا ) آتش دوزخ و هراس و پريشانى بزرگ و پشيمانى و ايستادن در برابر پروردگار جهانيان باشيد . من شما را بدانسان آگاه ساختم كه پيامبران آگاه مىسازند . بىگمان دربارهء پيام بزرگ ، از شما خواهند پرسيد و پس از زمانى خبر آن را خواهيد دانست . ( 2 ) از اين رو كسى كه به من بگرود و به درستى آنچه كه از سوى پروردگارم به من رسيده است ، زبان گشايد ، در سود و زيان با ما يكسان خواهد بود ؛ و در اين جهان از گزند به دور مانده و [ در آن جهان ، ] در باغهاى بهشت با فرشتگان مقرّب و پيام‌آوران و پيامبران مرسل ، با شادمانى خواهد زيست و از