( 1 ) 155 براى بنى شمخ ( 1 ) از جهينه ابن سعد ، ج 1 / 2 ص 24 ( ش 30 / 2 ) ؛ الدّيبلى ش 11 . مقابله كنيد : البدايه ، ابن كثير 5 / 353 . بنگريد : اشپرنگر ، 3 / 152 . به نام خداوند بخشايندهء بخشايشگر اين ، نوشتهء آن چيزى است كه محمّد پيامبر به بنى شمخ [ از جهينه ] داده است : آنچه از سرزمين صفينه ( 2 ) را كه ايشان مرزبندى كرده يا كاشته‌اند ، به ايشان داده است . هركس دعوى حقّى بر ايشان كند ، حقّى نخواهد داشت و حقّ بنى شمخ درست و استوار است . [ اين فرمان را ] علاء بن عقبه نوشت و بر آن گواه گشت . 1 . بنى شمخ : تيره‌اى از قبيلهء بنى فزاره بودند ( الاشتقاق ، ص 281 ؛ جمهره ، ص 255 - 58 ) . - م . 2 . صفينه به لفظ تصغير ، سرزمينى است با درختان خرما ، در جايى بالاتر از سرزمين بنى سليم . ابو نصر گفته است : صفينه روستايى است به فاصلهء دو روز راه از مكّه ، با مردم و كشتزارها و خرمابنهاى بسيار ( ياقوت ، 3 / 403 ) . - م . ( 2 ) 156 نيز براى بنى جهينه بط ش 6 ( شش روايت ) ؛ طيالسى ، ش 1293 ؛ احمد حنبل ، 4 / 310 - 311 ؛ عمخ ، ش 67 ؛ الزّيلعى به نقل از صاحبان سنن چهارگانه و ترمذى و احمد حنبل و ابن حيّان . المصنّف عبد الرّزاق ، ش 202 ؛ شرح البخارى ، قسطلانى 8 / 290 از نسايى و احمد و چهار تن ياد شده و ابن حبّان و ترمذى ؛ الوثائق السّياسيّة اليمنيّة ، الأكوع الحوالى ، ص 67 ( وى به سبل السّلام 1 / 25 ارجاع داده است ) . از عبد اللّه بن عكيم جهنى روايت است كه گفت : من جوانى نويسنده بودم كه فرمان پيامبر دو ماه يا يك ماه پيش از مرگ حضرتش ( ص ) در سرزمين جهينه به دست ما رسيد كه : « پوست ( 1 ) و پى مردار را به كار مگيريد » . 1 . بنگريد : الفائق ، 1 / 67 . - م .