( 1 ) طلوع خورشيد جهان افروز وجود حسين عليه السّلام در مورد ولادت آن گرانمايهء جهان هستى ديدگاه‌ها اندكى متفاوت است : 1 - گروهى از سيره‌نويسان و حديث‌نگاران ، روز پنجم ماه شعبان ، به سال چهارم از هجرت را روز طلوع خورشيد جهان افروز وجود حسين عليه السّلام نوشته‌اند . 2 - امّا برخى آن را در سال سوّم دانسته‌اند . 3 - پاره‌اى ولادت آن حضرت را ، آخرين روزهاى ربيع الاوّل ، به سال سوّم از هجرت را اعلام داشته‌اند . 4 - و پاره‌اى ديگر روز سوّم يا پنجم ماه جمادى الاوّل ، به سال چهارم از هجرت را ، روز ولادت نور قلمداد كرده‌اند . گفتنى است كه آن گرانمايهء عصرها و نسل‌ها شش ماهه ، ديده به جهان گشود ؛ كه اين رويداد در مورد هيچ كس جز حضرت عيسى عليه السّلام و به روايتى ديگر ، در مورد يحيى عليه السّلام - كه شباهت‌هايى به آن حضرت داشت - سابقه نداشته است . فرود فرشتگان پس از طلوع وجود گرانمايهء آن نوزاد مبارك و پر شكوه ، فرشتهء وحى به همراه هزار فرشته به منظور عرض تبريك و شادباش به حضور پيشواى گرانقدر توحيد ، نياى بزرگوارش شرفياب شدند و ولادت او را به آن حضرت شادباش گفتند . مام ارجمندش ، فاطمه عليها السّلام ، آن نوزاد مبارك را به حضور پيامبر گرامى آورد و آن حضرت نيز با شادمانى بسيار فرزند دخت سرفرازش را در آغوش گرفت و به فرمان خدا و به وسيلهء پيامى از سوى او ، نامش را « حسين » برگزيد .