همچون آيات مربوط به آفرينش را فهميده‌ايم و آنچه نفهميده‌ايم بيش از آن است . 3 - تأويل نص هنگامى درست است كه ظاهر آن در به دو امر مخالف حكم عقل يا اصول ثابت و مسلّمات شرعى و غيره باشد . البته به شرط آنكه تأويل قابل قبول ، معقول و ممكن باشد . 4 - اگر نص وارده به گونه قابل قبول نزد اهل لغت قابل تأويل نباشد و از سوى ديگر مخالف مسلّمات عقلى ، و شرعى ، و مخالف صريح قرآن باشد ، بايد آن را رد كرد و به ديوار كوبيد . زيرا مىدانيم كه چنين روايتى از معصوم نيست و امام بدان لب نگشوده است . ( 1 ) بدين ترتيب روشن مىشود كه استناد به استبعادات و استحسانات در امور غيبى و مسائلى كه راهى براى آگاهى از آن نداريم و نيز ناتوانى در تعقل يا فهم بعضى امور كه در روايات آمده ، موجب نمىشود كه نص را رد و يا تأويل كنيم . علّت اين امر واضح و آشكار است . ( 2 ) زهرا عليها السّلام اوّلين مؤلف در اسلام ؟ ! گفته مىشود : زهرا عليها السّلام اولين در اسلام است . چه روايات دلالت دارد كه آن حضرت مصحفى به نام مصحف فاطمه داشته است . چه وقتى گفته مىشود : مصحف زهرا يعنى اينكه آن حضرت در تأليف و نوشتن اين مصحف نقش داشته است . خلاصه اينكه : مىتوان گفت : زهرا عليها السّلام اولين مؤلف در اسلام است . در پاسخ وى مىگوييم : نسبت دادن مصحف به زهرا عليها السّلام و اينكه مىگويند : مصحف فاطمه ، ضرورتا بدان معنى نيست كه آن حضرت آن را نوشته و تأليف كرده است . چه هنگامى مىگوييم : كتاب فلانى كه نوعى ارتباط بين او و كتاب و لو از حيث مالكيت وجود داشته باشد . يا وقتى مىگوييم : ساعت فلانى ، خانه فلانى و يا