1 - گاهى اتفاق مىافتد كه برخى از زنان به هنگام زايمان خون نمىبينند و يا كم مىبينند اما اين نقص در زنانگى يا شخصيت آنان به عنوان زن به شمار نمىرود . البته چنين مواردى بسيار اندك است . ( 1 ) در خصوص پاكى زهرا عليها السّلام از حيض و نفاس مىگوييم : خروج از تنگناهاى طبيعى نه تنها نقص شمرده نمىشود بلكه كرامت و فضيلت است . همچون كرامت مريم عليها السّلام كه بدون اينكه مردى به او دست بزند ، به عيسى عليه السّلام باردار شد و چون كرامت ساره ، همسر ابراهيم عليه السّلام كه در پيرى به اسحاق باردار شد و همانند همسر زكريا عليه السّلام كه نازا بود ولى به يحيى باردار شد . از اين گونه كرامات و كارهاى خارق العاده فراوان است . پاكى زهرا عليها السّلام از حيض و نفاس حاكى از مقام بلند و شخصيت ممتاز او در ميان زنان جهان است . چه به فرمودهء خداوند سبحان ، حيض نوعى اذيت و رنج است : يَسْئَلُونَكَ عَنِ الْمَحِيضِ قُلْ هُوَ أَذىً فَاعْتَزِلُوا النِّساءَ فِي الْمَحِيضِ . « 1 » از تو دربارهء عادت ماهانهء زنان مىپرسند ، بگو : آن رنجى است . پس هنگام عادت ماهانه ، از آميزش با زنان كناره‌گيرى كنيد . ( 2 ) حيض ، زن را در تنگنا و در حالت روانى و جسمانى غير طبيعى قرار مىدهد . حيض ، آنگونه كه در روايات آمده ، بيمارى است و چنان كه پزشكان در اين باره مىگويند : يك حالت عرضى زنانه است كه او را از روزه و نماز ، و از ورود به مساجد بازمىدارد . اين مىرساند كه زن در ايام حيض در وضعى نيست كه بتواند با روحيه‌اى سرشار از سرزندگى ، صفا ، پاكى و قوّت زندگى كند . ( 3 ) اين حدث مداوم را نه وضو بر طرف مىكند و نه غسل و نه تيمم تا اينكه خودش از بين برود و بر طرف شود . خداوند ، سرور زنان را كه از هر گونه پليدى

--> ( 1 ) بقره ، 222 .