الفصول المختاره ، و ديگران از فرقه‌هاى مختلف شيعه سخن گفته‌اند . طالبان تفصيل در اين باره به اين كتابها و ديگر منابع فرق و مذاهب مراجعه كنند . علّامه خواجويى مازندرانى ادّعاى اطلاق لفظ شيعه بر معتقدان به امامت على عليه السّلام ، هر چند به امامت ديگر امامان معتقد نباشد ، را رد كرده مىگويد : « اين گفته وى غريب است و بر قلّت تتبع و عدم تأمّل و مطالعهء او دلالت دارد . بسيارى از اخبار دلالت دارد كه بر زيديه و واقفيه و همراهان آنان شيعه اطلاق شده است . » « 1 » ( 1 ) از امام صادق عليه السّلام روايت شده كه فرمود : « عمر بن يزيد فضائل شيعه را لكه‌دار كرد . . . پس از ما ، شيعيانى مىآيند كه از ناصبيان بدترند عرض كردم : فدايت شوم ، مگر شما را دوست ندارند و از دشمنانتان بيزارى نمىجويند ؟ فرمود : چرا . . . » « 2 » بنابراين مفيد نمىخواهد حديث سقط محسن را به شيعه به معناى عام نسبت دهد بلكه فقط به شيعه اماميه نسبت مىدهد . شايد به كار بردن لفظ « طايفه » ، اشاره داشته باشد كه طايفه‌اى از شيعه آن را روايت مىكنند نه همهء طوايفى كه شيعه ناميده مىشوند . ( 2 ) جالب توجه است كه شيخ مفيد رحمه اللّه نگفت : « بعضى از شيعيان حديثى روايت مىكنند . . . » بلكه گفت : « در ميان شيعه كسانى مىگويند : فاطمه عليها السّلام پس از پيغمبر صلّى اللّه عليه و آله يك فرزند پسر سقط كرد . . . » . او به يك يا چند حديث اشاره نكرده يا به جمع قائلان شيعه از حيث قلّت و كثرت اشاره ننموده است بلكه اشاره دارد كه آن قدر هستند كه وصف « طايفه » در مورد آنان صحيح باشد . آنجا كه گفت : « بنابراين عقيدهء اين طايفه . . . » . شيخ طوسى رحمه اللّه ملقب به « شيخ الطائفه » است . يعنى : طايفه اماميه نه مطلق شيعه .

--> ( 1 ) الرسائل الاعتقاديه ، ص 27 . ( 2 ) همان .