1 - شيخ مفيد رحمه اللّه . 2 - آية اللّه شيخ محمد حسين كاشف الغطاء رحمه اللّه . 3 - آية اللّه سيد عبد الحسين شرف الدين رحمه اللّه . در اين فصل ، ابتدا سخنان شيخ مفيد رحمه اللّه را مىآوريم و سپس توضيح مىدهيم كه اين سخنان در اثبات گفته‌هاى وى مفيد نيست . اين مهم را طى چند مطلب بيان مىكنيم . ( 1 ) استشهاد به اقوال دانشمندان گفتيم كه وى در تأييد تشكيكات خود در ماجراى زهرا عليها السّلام و بلايا و مصائبى كه بر آن حضرت گذشت ، به گفته‌هاى برخى از بزرگان علماى مذهب مثل مفيد ، كاشف الغطاء و شرف الدين استشهاد مىكند . پيش از ورود به مناقشهء صحت آنچه به آنان نسبت داده ، ميل داريم يك مسأله مهم را در مورد استشهاد به اقوال علماء به طور كلى تذكر دهيم . پس مىگوييم : ( 2 ) وى در مخالفتهاى فراوان خود در امور دين كه مورد پذيرش و اجماع بزرگان و دانشمندان است ، عذر مىآورد كه فلان عالم اين گونه گفته و فلان عالم آنگونه . وى در اين گونه عذرآورى خويش به مسائل فقه بسنده نمىكند بلكه آن را به عقايد ، تاريخ ، تفسير ، و ديگر زمينه‌ها نيز مىكشاند . گاهى اوقات نياز پيدا مىكند كه پيش از اعلان عقايد خود با مقدمات گوناگون چنان زمينه‌سازى كند كه از زشتى و شگفتى آن بكاهد . سپس در مناسبتهاى پىدرپى اظهار مىدارد كه هنوز سرگرم بررسى موضوع است و در همين زمان به گونه‌اى اشاره مىكند كه منتظر نتايج مطلوب است . آنگاه كه هيچ يك از فقها را موافق گفته‌هاى خود نديد به اعتبار احتياط وجوبى به نقيض گفته‌اش پناه مىبرد و با اين اقدام ، به موافقت خود با فتوا در آينده