مرحوم مير لوحى اگر آن موقعيّت بزرگ را نزد علماى آن عصر و مردم دين‌دار مسلمان شيعهء فداكار نداشت ، كجا مىتوانست مردم پايتخت را از رفتن به زيارت قبر حافظ ابو نعيم اصفهانى و يا قبر شيخ ابو الفتوح عجلى شافعى كه به صورت امرى سنّتى درآمده بود ، منع كند و آن را متروك سازد ؟ مگر كار آسانى است در مقابل قدرت سلطنتى در پايتخت و در مقابل حوزهء علميّه بزرگ اصفهان و علماى بسيار بزرگ آن زمان ؟ اگر شخصيتش مورد قبول همه شخصيّتهاى سلطنتى و دربارى و علماء و مراجع عصر و ديگر مقامهاى نافذ الامر نبود كجا مىتوانست در برابر اتباع ابو مسلم مروزى و پيروان تصوّف و فرقه‌هاى انحرافى ديگر به مخالفت قد علم كند و آنها را رو به هزيمت نهاده و مغلوب كند . از زمان محقق ثانى ، مرحوم شيخ على بن عبد العالى الكركى رحمه اللّه « 1 » مبارزه با تصوّف و مبارزه با مرام اتباع ابو مسلم مىشده است ، چنانچه از سخنان نويسندهء معاصرش « حسن بيك رملو » نقل شده مرحوم كركى در قلع و قمع منكرات و انحرافات و آثار مبتدعين سخت كوشا بوده و در تحكيم آثار شرع در ميان مردم مسلمان جدّيت داشته و در ردّ صوفيه كتاب « مطاعن المجرميّه » را نوشته ، و شاگردش محمّد بن اسحاق حموى در كتاب « انيس المؤمنين » « 2 » مشروحا در انتقاد از ابو مسلم ، مذمّتها كرده و نقلياتى در مذمّت ابو مسلم از علماء بزرگ از جمله استادش شيخ كركى آورده ، و در بطلان مرام اتباع ابو مسلم ادلّه و براهينى ذكر كرده و از آن جمله مىگويد : « . . . نواب خاتمة المجتهدين و رئيس المحقّقين در « مطاعن

--> ( 1 ) . متوفاى سنهء 940 . ( 2 ) . اين كتاب را فرزند محدّث ارموى از كتابخانهء خطّى مرحوم پدرش چاپ كرده .