و ثانيا : آنكه عبارت كتاب « صحيفة الرّشاد » كه فارسى بوده به اشتباه به عربى در آورده‌اند « 1 » : « و لوحى تخلّص مىنمود . . . و چون از آن مستوره ، حضرت حق تعالى آن پسر به مشار اليه عطا فرمود ، بنابر اشارهء آن صالحه فرزند خويش را به اين نام مسمّى گردانيده » مرحوم حاج آقا بزرگ رحمه اللّه چنين به عربى درآورده : « سألت أباه أن يلقّبه بلقب أبيها ابقاء لذكره » « 2 » در صورتى كه از عبارت قبلى « صحيفة الرّشاد » نيز كاملا روشن است كه آن ، نام است نه لقب : « وقتى با پدرم گفتم : لوحى نامى طرفه نامى است ، آيا وجه اين تسميه چيست ؟ فرمود . . . » و ما قبلا با دلائل قطعى ديگرى نيز ثابت كرديم كه « لوحى » نام ايشان بوده نه « محمّد لوحى » . بله اين طرفه نامى است كه ديگران را به اين خيال انداخته كه شايد نام اصلى او محمّد و ملقّب به « لوحى » بوده ، و بعيد به نظرشان مىرسيده نام او از اوّل « لوحى » بوده ، از اين جهت مىبينيم كسانى كه كاملا نزديك به آن مرحوم بوده ، از اين راز باخبرند ، مانند فرزندش مرحوم مير محمّد هادى ، و يا مير محمّد جعفر رضوى كه سپس فرزندش مير محمّد زمان رضوى را مطّلع مىسازد ، و يا صاحب « ابيات المختار » كه اينها كاملا با مرحوم مير لوحى و پدرشان رفيق و آشنا و از وضع زندگى آنها و آباء گرامشان با اطلاع بوده‌اند صريحا نام ايشان را « مير لوحى » ذكر كرده‌اند ،

--> ( 1 ) . قبلا عبارت « صحيفة الرّشاد » را ذكر كرديم . ( 2 ) . « الذريعة » ج 9 / 4 / صفحهء 1220 .