پاره‌اى از كتاب خانه‌ها يافت مىشود كه از آن جمله است : 1 - محمّد اسماعيل بن محمّد باقر مجد الادباء خراسانى كه اين كتاب را در دوران قاجار ( ق 13 ) ترجمه كرده آن را « رشف المعين » ناميده است . نسخه‌اى از آن در كتاب خانه ملّى ، تهران ، شمارهء 971 / ف ، مذكور در فهرست 2 / 520 يافت مىشود . 2 - ترجمهء ديگرى از آن در دست است كه از مترجمى ناشناخته كه در همين كتاب خانه با شمارهء 732 / ف ، مذكور در فهرست 2 / 255 يافت مىشود . آغاز و پايان اين نسخه كاستى دارد . به نظر مىرسد اين نسخه نيز در سدهء سيزدهم ترجمه شده است . 10 - در پايان ، سخنى داريم پيرامون معرفى نسخه‌ها و شيوهء تحقيق : در تحقيق اين كتاب و تصحيح متن آن به پنج نسخه تكيه كرده‌ايم كه عبارتند از : 1 - نسخهء ارزشمند موجود در كتاب خانه مركزى دانشگاه تهران با شمارهء 1796 . اين نسخه با خطّ محمّد جبعىّ ( جدّ اعلاى شيخ بهاء الدين محمّد عاملى ) است . وى در سه شنبه 21 شعبان سال 852 از استنساخ اين نسخه فراغت حاصل كرده است . اين نسخه با نسخهء نوشته شده به خطّ خود علّامه - قدّس سرّه - مقابله شده است . ما اين نسخه را با نماد « ج » آورده‌ايم . 2 - نسخهء موجود در كتاب خانه مركزى دانشگاه تهران . كتاب نخست اين مجموعه با شمارهء 503 تاريخ و نويسنده‌اى ناشناخته دارد و در حاشيهء پايان آن اين جمله به چشم مىخورد : « بلغ القبال بعون اللَّه الملك المتعال و صلّى اللَّه على محمّد و آله خير آل . » اين نسخه را با نماد « د » آورده‌ايم . 3 - نسخه موجود در كتاب خانه مركزى دانشگاه تهران با شمارهء 1627 . استنساخ آن در نيمهء ربيع الآخر سال 1232 پايان پذيرفته است . ما اين نسخه را با نماد « أ » آورده‌ايم . 4 - نسخهء موجود در كتاب خانه عمومى آية اللَّه مرعشى نجفى ، كتاب دوم از مجموعهء شمارهء 980 كه نگارش آن روز دوشنبه 11 جمادى الثانيه سال 1086 پايان گرفته است . ما اين نسخه را با نماد « ش » آورده‌ايم . 5 - نسخهء چاپ سنگى كه كاملا مقابله شده است . استنساخ اين نسخه در روز سه شنبه ، ماه ربيع الاوّل سال 1298 پايان يافته است . ما اين نسخه را با نماد « م » آورده‌ايم .