گونه‌اى كه حتّى درهم و دينارى از آن براى خويش كنار ننهاد . مبحث هفتم : در پاكدامنى و ديندارى و استجابت دعا ( 1 ) ، ترديدى در اين نيست كه امير المؤمنين ( ع ) به غايت پاكدامن و به شدّت ديندار بوده است و ايمان در قلبش نفوذ يافته بود و به سبب ديندارى و پاكدامنى ، مستجاب الدعوة نيز بود . پيامبر اكرم ( ص ) در « مباهله » به حضرت ( ع ) توسّل جست ، در صورتى كه اگر يكى از صحابه منزلتى نزديك به حضرت داشت پيامبر او را نيز با خود مىبرد ، زيرا وقت نياز به دعا و يارى گرفتن از كسى بود كه دعايش مستجاب مىشد . ( 2 ) پيامبر اكرم ( ص ) فرمود : اى قرشيان ! يا دست برمىداريد يا خداوند مردى را بر شما برمىانگيزد كه خداوند قلبش را با ايمان آزموده « 1 » و او گردن شما را در راه ديندارى خواهد زد . عرض شد : يا رسول اللَّه ! آيا اين شخص ابو بكر است ؟ حضرت ( ص ) فرمود : خير . عرض شد : عمر است ؟ فرمود : خير . او كسى است كه كفش‌هايى را پينه كرده كه در اتاق است . « 2 » - ( 3 ) در كتاب مناقب آمده است : « 3 » - پيامبر اكرم ( ص ) در روز فتح خيبر به على فرمود : اگر چه گروهى از امّت من در بارهء تو نگفته‌اند آن چه را كه مسيحيان در حق عيسى بن مريم گفته‌اند ، امروز در حقّ تو سخنى خواهم گفت كه با وجود اين سخن بر گروهى از

--> ( 1 ) ابن بطريق در خصائص / 252 - 253 مىگويد : « على همان كسى است كه خدا و رسولش او را براى تمام گرفتن حق الهى از كافران برانگيختند . او همان كسى است كه در تأويل قرآن ستيز كرد چنان كه پيامبر اكرم ( ص ) بر تنزيل آن ستيزيد و اين دو ستيز همسانند ، زيرا منكر تنزيل ، از پذيرش آن هم سرباز خواهد زد و منكر تأويل عمل بدان را نخواهد پذيرفت . اين منزلتى است كه پس از پيامبر هيچ كس استحقاق آن را ندارد مگر كسى كه سزاوار خلافت پس از اوست ، چرا كه تمام گرفتن حقوق الهى از معاندان و منكران و كافران تنها به دست رسول خدا يا كسى است كه در ضرورت پيروى و دنباله روى در جايگاه پيامبر قرار دارد » . ( 2 ) تذكرة الخواص / 45 . ( 3 ) مناقب ابن مغازلى / 237 .