حضرت ( ع ) قرار داشت و ميكائيل در نزديكى پاى او ، و جبرئيل مىگفت : به به به تو اى فرزند ابو طالب . چه كسى همچون توست كه خدا به تو در ميان فرشتگانش ببالد . ( 1 ) تنها دارايى امير المؤمنين ( ع ) چهار درهم بود و بس . پس درهمى را در شب و درهمى را در روز و درهمى را پنهان و درهمى را آشكارا صدقه داد و در پس آن اين آيه نازل شد : الَّذِينَ يُنْفِقُونَ أَمْوالَهُمْ بِاللَّيْلِ وَ النَّهارِ سِرًّا وَ عَلانِيَةً فَلَهُمْ أَجْرُهُمْ عِنْدَ رَبِّهِمْ وَ لا خَوْفٌ عَلَيْهِمْ وَ لا هُمْ يَحْزَنُونَ « 1 » « 2 » ( 2 ) از تفسير ثعلبى و ديگر مفسّران است كه : « 3 » - حسن و حسين ( ع ) بيمار شدند و جدّشان پيامبر خدا ( ص ) به عيادت آن دو رفت [ در حالى كه ابو بكر و عمر با ايشان ( ص ) بودند ] و

--> ( 1 ) بقره / 274 ؛ آنان كه اموالشان را در شب و روز و در آشكار و نهان انفاق مىكنند اجرشان نزد خدايشان است و هراسى بر آنان نيست و غمگين نگردند . ( 2 ) علّامهء مجلسى در بحار الانوار 36 / 63 مىگويد : « اين آيه دلالت دارد بر برترى على ( ع ) در كرمى كه از والاترين مكارم اخلاقى است و خداوند اين كرم را به بهترين شكل از او پذيرفته و اين آيه را در حقّ او نازل كرده است و او را چنين توصيف كرده كه از كسانى است كه در روز رستخيز در امان خواهند بود و در روز قيامت هيچ هراسى و غمى به دو نرسد و اين خود از ويژگىهاى اوليا و برگزيدگان است و به سبب همين و ديگر ويژگىهاست كه على ( ع ) استحقاق برترى بر ساير صحابه را مىيابد و قبيح است ديگران را به او پيشى داد ، زيرا آن‌ها از چنين فضايلى به دور هستند و اگر فرض شود برخى از اين فضايل را در بر داشته باشند ، ترديدى نيست كه تمامى اين فضايل در حضرتش ( ع ) گرد آمده است » . شيخ مظفّر در دلائل الصدق 2 / 199 - 200 مىگويد : « وجه دلالت بر مطلوب آن است كه خداوند سبحان اين صدقهء خاص را ذكر كرده و بشارت الهى براى اين صدقه با وجود اندكى مقدار آن و فراوانى صدقه دهندگان به همان اندازه يا چندين برابر آن قوىترين دليل است بر برترى على بر ديگران در معرفت و اخلاص و لذا پرهيزگارترين مردم است و نيز برترين و شايسته‌ترين آن‌ها به امامت . نيز بنگريد به : كشف المراد / 411 و خصائص / 196 - 197 . ( 3 ) تفسير ثعلبى ، نسخهء خطى ، ص 220 .