بنى ساعده با ابو بكر بيعت مىكنند بعد از آنكه با حقّ ما و دليل ما استدلال كنند . سپس به مسجد مىآيند و اولين كسى كه بر منبر من با او بيعت خواهد كرد ابليس است كه به صورت پيرمرد سالخوردهء پيشانى پينه بسته چنين و چنان خواهد گفت . سپس خارج مىشود و اصحاب و شياطين و ابليس‌هايش را جمع مىكند . آنان به سجده مىافتند و مىگويند : « اى آقاى ما ، اى بزرگ ما ، تو بودى كه آدم را از بهشت بيرون كردى » ! ( ابليس ) مىگويد : « كدام امت پس از پيامبرشان گمراه نشدند ؟ هرگز ! گمان كردهايد كه من بر اينان سلطه و راهى ندارم ؟ كار مرا چگونه ديديد هنگامى كه آنچه خداوند و پيامبرش در بارهء اطاعت او دستور داده بودند ترك كردند » . و اين همان قول خداوند تعالى است كه وَ لَقَدْ صَدَّقَ عَلَيْهِمْ إِبْلِيسُ ظَنَّهُ فَاتَّبَعُوهُ إِلَّا فَرِيقاً مِنَ الْمُؤْمِنِينَ « 6 » ، « ابليس گمان خود را به آنان درست نشان داد و آنان به جز گروهى از مؤمنين او را متابعت كردند » . 2 اتمام حجت امير المؤمنين عليه السّلام سه بار كمك خواهى اصحاب كساء بر در خانه‌هاى مهاجرين و انصار ( 1 ) سلمان مىگويد : وقتى شب شد على عليه السّلام حضرت زهرا عليها السّلام را سوار بر چهارپايى نمود و دست دو پسرش امام حسن و امام حسين عليهما السّلام را گرفت ، و هيچ يك از اهل بدر « 7 » از مهاجرين و انصار را باقى نگذاشت مگر آنكه به خانه‌هايشان آمد و حقّ خود را برايشان يادآور شد و آنان را براى يارى خويش فرا خواند . ولى جز چهل و چهار نفر ، كسى از آنان دعوت او را قبول نكرد . حضرت به آنان دستور داد هنگام صبح با سرهاى تراشيده و

--> ( 6 ) سورهء سبأ : آيهء 20 . ( 7 ) منظور از اهل بدر كسانىاند كه در جنگ بدر ( اولين جنگ اسلام ) شركت داشتهاند .