حالى كه لگام‌هاى اسبان خود را در دست داشتند . بعد فرنگيان به يافا رفتند و در آن جا اردو زدند . و چون از مسلمانان هيچ كس در يافا نبود به آسانى توانستند آن جا را بگيرند . هنگامى كه مسلمانان در ارسوف دچار شكستگى شدند كه پيش از اين ذكر كرديم ، صلاح الدين از نزدشان به رمله رفت . در آن جا خود را به بار و بنه خويش رساند و سرداران را گرد آورد و با ايشان به كنكاش پرداخت كه چه بايد بكنند . به او توصيه كردند كه عسقلان را ويران سازد . و به او گفتند : « ديروز ديدى كه چه بر سر ما آمد . اگر فرنگيان به عسقلان روى آورند و ما در برابرشان بايستيم بايد از پيشرفتشان جلوگيرى كنيم . آنان نيز بىگمان با ما به جنگ خواهند پرداخت تا ما را از عسقلان دور كنند و خود در آن جا فرود آيند . اگر چنين شود ، ما باز بر مىگرديم به همان گرفتارى و درد سرى كه در عكا داشتيم . و كار بر ما سخت خواهد شد زيرا دشمن با دست يافتن بر شهر عكا و اسلحه و تجهيزات ديگرى كه در آن جاست نيرومند شده ولى ما با آنچه از دست داديم ، ضعيف شده‌ايم و هنوز چيزى نگذشته بايد دچار بلاى تازه‌اى شويم . ولى صلاح الدين نتوانست خود را راضى كند كه عسقلان را ويران سازد . از اين رو ، كسان خود را گفت كه داخل عسقلان شوند و آن جا را نگاه دارند .