وقتى بدانجا رسيد ، طمع تصرف شهرهاى ديگرى كه در آن نزديكى بودند ، در ذهن او تازه شد . از اين رو در انديشه افتاد كه شهر حانى را در ديار بكر بگيرد . بدين جهة آن جا را محاصره كرد و به تصرف در آورد در حالى كه تنها هفتصد سوار همراه داشت . سيف الدين بكتمر ، فرمانرواى شهر خلاط ، همين كه شنيد تقى الدين شهر حانى را تصرف كرده ، لشكريان خود را گرد آورد و به سر وقت وى شتافت . شماره سربازان او به چهار هزار سوار رسيد . با اين همه ، وقتى دو لشكر با هم روبرو شدند و به پيكار پرداختند ، لشكر خلاط در برابر تقى الدين پايدارى نكرد و گريخت . تقى الدين سر در پى ايشان نهاد و داخل سرزمينشان گرديد . سيف الدين بكتمر در آن هنگام ، مجد الدين بن رشيق ، وزير شاه ارمن را دستگير كرده و آنجا در قلعه‌اى به زندان انداخته بود . وقتى در جنگ با تقى الدين شكست خورد به نگهبان قلعه نوشت كه ابن رشيق را بكشد . پيكى كه اين نامه را مىبرد ، هنگامى بدانجا رسيد كه تقى - الدين سرگرم پيكار براى تصرف قلعه بود . تقى الدين نامه را از دست او گرفت و پس از تسخير قلعه ابن رشيق را آزاد كرد . آنگاه به سوى خلاط رو نهاد و آن شهر را محاصره كرد .