اما چون شماره لشكريان او بسيار نبود ، كارى از پيش نبرد . اين بود كه از آن جا بازگشت و به ملازگرد روى آورد و آن جا را در ميان گرفت و عرصه را بر اهالى تنگ ساخت . اين محاصره به درازا كشيد و مدت اقامت او در آن جا به طول انجاميد . مردم ملازگرد وقتى كارد به استخوانشان رسيد ، از تقى الدين چند روز مهلت خواستند و تعداد روزها را نيز ذكر كردند . تقى الدين درخواستشان را پذيرفت . ولى تقى الدين بيمار شد و دو روز پيش از آنكه مهلت آنان به پايان رسد ، عمرش به سر آمد و از جهان رفت . پس از در گذشت تقى الدين ، لشكريانش از آن جا پراكنده شدند . پسر او و يارانش ، تن بيجان او را به ميافارقين بردند . سيف الدين بكتمر برگشت و كارش بالا گرفت . و فرمانروائى او كه نزديك بود از دست برود ، بار ديگر استوارى يافت . اين حادثه حكايت از گشايشى مىكند كه پس از سختى دست مىدهد زيرا در اثر اين رويداد ، ابن رشيق از كشته شدن رهائى يافت و بكتمر نيز از خطر گرفتارى نجات پيدا كرد .