ابو طالب بن كسيرات چون به حضور جاولى رسيد ، فتح موصل و ساير شهرهاى جكرمش ، و همچنين تحصيل اموالى را تضمين كرد . ولى جاولى او را همچنان در بند نگاه داشت . قاضى موصل ، ابو القاسم بن ودعان ، با ابو طالب دشمنى داشت . بدين جهت نامه‌اى به جاولى نوشت كه : اگر ابو طالب را بكشى من موصل را تسليم تو خواهم كرد . جاولى هم ابو طالب را كشت و سرش را براى او فرستاد . قاضى موصل از كشته شدن دشمن خود شادمانى نمود و مقدار بسيارى از مال و مكنت او را ضبط كرد . اين طرز رفتار او باعث شد كه ترك‌ها بخاطر تنهائى و بىكسى ابو طالب و از دست رفتن اموالش برآشفتند و به قاضى خشم گرفتند و او را كشتند . فاصلهء ميان كشته شدن ابو طالب و كشته شدن قاضى يك ماه بود . مكرر اتفاق افتاده كه يكى ديگرى را از ميان برده و خود نيز به - مكافات عمل ، اندكى بعد از ميان رفته است . ازين وقايع آنقدر ديده و شنيده‌ايم كه به شمارش در نمىآيد .