در پناه صاحب ( رئيس ) خود قرار گرفت و ميان دو طائفه جنگ و كشتارى سخت رويداد كه منتهى به پيروزى على بن عمران و جوزقانيان گرديد و فرهاد منهزم شد و ابو منصور و ابو جعفر ، پسر عموهاى علاء الدوله اسير شدند . اما ابو جعفر به قصاص كشتن ابى - الفرج كشته شد و اما ابو منصور زندانى گرديد . همين كه ابا جعفر كشته شد ، على بن عمران دريافت كه كار با علاء الدوله رو به تباهى رفته و ممكن نيست اصلاح شود ، پس احتياط را پيشه كرد . بيان جنگ ميان قرواش و بنى اسد و خفاجه در اين سال دبيس بن على بن مزيد اسدى و ابو الفتيان منيع بن حسان امير بنى - خفاجه گرد هم آمدند و عشاير خود و غيرهم را متشكل ساختند و سپاه بغداد نيز به آنها پيوست به منظور جنگ با قرواش بن مقلد عقيلى انگيزهء اين كار اين بود كه خفاجه به سواد و متصرفات قرواش تجاوز كرده بودند ، قرواش هم براى رفع آنها از موصل رو بسوى آنها گذاشت ، خفاجه از دبيس يارى خواستند و دبيس به يارى آنها رفت و با هم جمع شدند ، سپاه بغداد هم به آنها پيوست و در بيرون از شهر كوفه با هم روبرو شدند ، ميان مقدمة الجيش قرواش و طلايه‌داران آنها ستيزگى رويداد . قرواش دريافت كه توانائى برابرى با آنها ندارد ، شبانه با عدهء كمى و مجرد . آنجا را ترك كرد ، همراهانش دانستند . و بدنبال او منهزم شدند و به انبار رسيدند و اسد و خفاجه بدنبالشان رفتند ، همين كه نزديك به انبار شدند ، قرواش آنجا را رو به قرارگاه كوچ‌نشين خويش ترك كرد . و نتوانستند اقدامى عليه وى انجام بدهند و بر انبار مستولى شده سپس متفرق شدند بيان فتنهء بغداد و مطامع تركها و عياران در اين سال تسلط تركها در بغداد افزايش يافت ، و بيش از پيش بمصادرهء مردم و گرفتن دارائى آنها دست گشادند تا جائى كه بر كرخ يكصد هزار دينار قسط بندى نمودند ، و مصيبت بزرگ شد و شر افزون گرديد و خانه‌ها آتش زده شد و دروازه‌ها