( 417 ) سال چهار صد و هفده بيان جنگ ميان سپاه علاء الدوله و جوزقان در اين سال جنگ شديدى ميان سپاهيان علاء الدوله بن كاكويه و كردهاى جوزقان رويداد . سبب آن اين بود كه علاء الدوله ابى جعفر پسر عم خود را حكومت شاپور خواست و نواحى آن داد كردهاى جوزقان را منضم به دو كرد و ابا الفرج بابونى را كه منسوب به تيره‌اى از كردها بود بهمراه او بر كردها فرماندار كرد . بين ابى جعفر و ابى الفرج مشاجراتى درگير شد كه منتهى به تنافر ميان آنان شد و علاء الدوله بين آنها را اصلاح كرد و هر دو بحوزهء حكومتى خود بازگشتند . و لكن كينه همچنان در دلها نيرو مييافت و شر تجديد ميشد ، ابا جعفر با عصائى كه بدست داشت ابا الفرج را بزد و او را كشت ، كردهاى جوزقان بالتمام بخشم آمدند و دست بغارت و تبهكارى گشودند ، و علاء الدوله سركوبى آنها را خواست و سپاهى بسوى آنها روانه داشت و ابا منصور پسر عم خود برادر بزرگتر ابى جعفر را بحكومت آن ناحيه برقرار كرد و فرهاد بن مرداويج و على بن عمران را همراه او روانه داشت . همين كه كردهاى جوزقان آگاه از اين امر شدند كس نزد على بن عمران فرستادند و از وى خواستند كه ميان آنها و علاء الدوله اصلاح كند و گروهى از آنان نزد او رفتند ، و وى اقدام باصلاح كرد ، ابو جعفر و فرهاد گروهى را كه قصد آنها كرده بودند از آنها خواست كه آنان را تسليم نمايند و ميخواست قهرا آنها را بگيرد ، آن گروه بجوزقان انتقال پيدا كرده و هر يك از كسانى كه دستگيرشان مورد خواست بود