ارتفاعات بالا رفته در آنجا پناهنده شدند . عدهء آنها پنجهزار سوار و هفتاد هزار پياده بود . مسلمانان آنها را محاصره كرده در تنگنا گذاشتند و بسيارى از آنها كشته شدند . هندوان زينهار خواستند تا اينكه دژ را تسليم كند مسلمانان اجابت تقاضاى آنها نكردند مگر با قبول اين شرط از جانب آنها كه باقى استحكاماتى كه در آن قلمرو وجود دارد ، مزيد بر تسليم اين دژ كنند و آنها را هم تسليم نمايند هندوان از بيم مسلمانان و عدم قوت و غذا ، خواستهء مسلمانان را پذيرفته تمام آنچه را كه مسلمانان ميخواستند تسليم نمودند ، و مسلمانان اموال به غنيمت گرفته و اسيران مسلمانان را كه عدهء آنها پنجهزار نفر بود آزاد كردند . همين كه از كار اين يكى فراغت پيدا كردند . قصد ولايت پادشاه دوم را نمودند كه نامش « تابت بالرى » بود . وى با سپاهيان اسلام بمقابله پرداخته با هم روبرو شدند و نبردى شديد كردند و هندوان شكست خورده منهزم شدند . و پس از روشن شدن وضع معركهء جنگ ، معلوم شد پادشاه آنها كشته شده و پنجهزار كشته و مجروح و دو برابر آن هم اسير ، منهزمين پشت سر گذاشته‌اند . مسلمانان اموال آنها را به غنيمت گرفتند ، چنان كه سلاحها و چارپايان آنها را ، باقى پادشاهان هند چون ديدند چه بر سر همطرازان آنان گذشته است ، سر به طاعت فرود آورده اذعان بواقعيت امر كردند و اموال حمل نموده فرستادند ، و زينهار خواستند با شرط اينكه در مقامات خود در بلادشان باقيمانند . خواست آنها پذيرفته شد . بيان اختلاف ميان پادشاه ابى كاليجار و فرامرز بن علاء الدوله در اين سال امير ابو منصور فرامرز بن علاء الدوله بن كاكويه صاحب اصفهان پيمانى كه بين او و پادشاه ابى كاليجار بسته شده بود ، شكست و سپاهى بكرمان گسيل داشت و دو قلعه از قلاع كرمان را آن سپاه تصرف كرد و هر چه در آنها يافته ميشد به غنيمت گرفت .