پادشاه ابى كاليجار براى او پيام فرستاد آنچه تصرف كرده باز پس گرداند و رفع تجاوز از آن ناحيت كند . فرامرز اين كار را نكرد و ابى كاليجار سپاهى مجهز نمود و به ابرقو روانه داشت و آنجا را محاصره و تصرف كرد ، فرامرز از آن پيش آمد ناآرام شد و سپاهى انبوه مجهز نمود و بدان سوى گسيل داشت . ابو كاليجار اين خبر بشنيد و او هم سپاه دومى براى يارى به سپاه اول بدان سوى روانه كرد ، و هر دو سپاه با هم روبرو شدند و جنگيدند و در جنگ بردبارى كردند و سرانجام سپاه اصفهان شكست خورد و سركردهء آن امير اسحاق بن ينال اسير شد . آنگاه نمايندگان ابى كاليجار آنچه فرامرز از كرمان گرفته بود مسترد داشتند . بيان اخبار تركان ما وراء النهر در صفر اين سال تركان كافر كه بلاد اسلام را در نواحى بلاساغون و كاشغر مورد تاخت و تاز قرار ميدادند و خرابى و تباهى را سبب بودند . ده هزار خرگاه‌نشينان آنها اسلام اختيار كردند و روز عيد قربان بيست هزار گوسفند قربانى نمودند و خداوند شر آنها را از سر مسلمانان بر طرف ساخت . آنها پيش از آنكه اسلام آوردند ، بنواحى بلغار به قشلاق رفته و ييلاق آنها نواحى بلاساغون بود و چون مسلمان شدند . در بلاد پراكنده شدند . در هر ناحيه هزار خرگاه ( چادر ) وجود داشت يا كمتر يا بيشتر كه با نزديكى بهمديگر ، ايمنى داشته و از تعرض مسلمانان در پناه يك ديگر بودند ، پس از آنكه اسلام آوردند ، بقيهء آنها از تركان كه مسلمان نشدند در تاتارستان و خطا كه در نواحى چين واقع شده است باقيماندند . صاحب بلاساغون و بلاد ترك ، شرف الدوله و ديندار بود . برادران و نزديكان خويش را قانع كرد كه اطاعت كنند و بلاد را ميانشان بخش كرد و به برادرش « اصلان تكين » بسيارى از بلاد تركستان را بداد و به برادر ديگرش بغراخان طراز و اسبيجاب را اعطاء كرد و به عم خود طغاخان تمام فرغانه را بداد . و به ابن على تكين بخارا و سمرقند و غيرهما را اعطاء نمود و خود به بلاساغون و كاشغر