مفاد اين ابيات به فارسى چنين است : « دلبر را ، پناه بر خدا ، آب لبى است كه از شراب در روانها لذت بيشتر و اشتها آورتر است ، تيغ نگاهش بازدارندهء تير مژگانش نبود و هيچگاه تيغ نگاهى كه گريزگاه از تير مژگانش باشد . بوى گفتم شتر در سپيده دم ديدگان بازگشايد ، برگرد و مرا درياب كه آنچه در توان داشتم شكيبائى نمودم ، من دوباره خواهم روزگاران جوانى را در طلب بلندى يا پاداش براهت نثار كنم آيا زيان‌بار نخواهد بود كه شبهائى تهى از سود ، بپاى گذران زندگى من حساب شود ؟ » در صفر اين سال ، القائم بامر اللّه دستور داد كه داد و ستد با دينارهاى مغربى ترك بشود و امر كرد بكسانيكه صلاحيت دادن گواهى دارند ، نوشته‌ها و اسنادى را مبنى بر خريد و فروش و غيره كه اين نوع ( پول ) طلا در آنها ذكر شده است . گواهى نكنند ، و در اثر آن مردم با دينارهاى قادريه و سابوريه و قاسانيه روى آوردند . ( 428 ) سال چهار صد و بيست و هشت بيان فتنه ميان جلال الدوله و بار سطغان در اين سال ميان جلال الدوله و بار سطغان ستيزگى پديد آمد . بار سطغان از بزرگان امراء و ملقب به صاحب الحجاب بود . سبب آن اين بود كه جلال الدوله فساد تركان بوى منسوب داشت و تركان نسبت گرفتن اموال به او دادند و بار سطغان بر جان خويش بترسيد و در رجب اين سال