آنجا مقيم بود . تا اينكه چنان كه بخواست خداى بزرگ بيان خواهيم كرد ، خلع شد و اما « سهله » آنجا را عبود بن زرين تصرف نمود ، اصل او از بربر و زادگاهش اندلس بود و چون به هلاكت رسيد ، فرزندش عبد الملك جاى پدر بگرفت وى مردى اديب و شاعر بود و پس از آن پسرش عز الدوله بحكومت رسيد و از وى گروه « ملثمين » [ ( 1 ) ] ملكش را تصرف نمودند . و اما دانيه و جزاير ، در تصرف الموفق ابى الحسن مجاهد عامرى بود . و فقيه ابو محمد عبد اللّه معيطى با گروه بسيارى بهمراه او از قرطبه به جزاير رفتند ، و مجاهد وى را شبه خليفه در آنجا برقرار داشت و او امر به رأى او صادر ميكرد و در جمادى - الاخره سال چهار صد و پنج با وى بيعت كرد . معيطى با مجاهد و كسانى كه بدانها پيوسته بودند پنج ماه در آن ناحيت اقامت داشته سپس او و مجاهد از راه دريا به قصد جزايرى كه آنجا بود رفتند اين جزاير عبارت بودند از ميورقه با ياء و منورقه با نون و بابسه . بعد از آن معيطى مجاهد را با يكصد و بيست كشتى بزرگ و كوچك با هزار سوار رزمجو به سردانيه گسيل داشت . مجاهد در ربيع الاول سال چهار صد و چهل و شش آنجا را فتح كرد و گروه بسيارى از نصارى در آن پيكار كشته شدند و همانقدر هم اسير گرفت ( اسير زن ) . در آخر اين سال فرنگيان و روميان از راه خشكى رو به مجاهد نهادند و وى را از آن ناحيه بيرون راندند . او به اندلس بازگشت ، در آن موقع معيطى در گذشته بود . و مجاهد غوطه‌ور در فتنه‌ها گرديد تا اينكه درگذشت و فرزندش على بن مجاهد جاى پدر بگرفت آنان همه‌شان اهل دانش و فضل و دوستدار اهالى و احسان نسبت به آنها بودند و از دورترين و نزديكترين نقاط مردم را جلب كرده بودند . پس از فوت على بن مجاهد فرزندش ابو عامر جاى پدر را گرفت و لكن او چون پدر و نيايش نبود و در ماه رمضان سال چهار صد و هفتاد و هشت دانيه و ساير بلاد بنى مجاهد بدست المقتدر باللّه احمد بن سليمان بن هود افتاد .

--> [ ( 1 ) ] . ملثم ( با ضم ميم و فتح ثاء ) كسى را گويند كه بينى و دهان را با پارچه‌اى پوشيده ميدارد .