و بيماران و بقيه لشكر را گذاشت و با همان عده هزار تن رفت . آنها را در حالى ديد كه همه تجمع كرده و آماده كارزار شده و عده سه هزار مرد جنگى را آراسته بودند و آن در محلى بنام « روضة الابان » معروف بود كه يك مرحله از « اضاخ » دور بوده . آنها دليرى كرده مقدمه بغا را منهزم نمودند و ميسره او را شكست دادند و صد و بيست تن از اتباع او را كشتند و بنه و بار لشكر را بيغما بردند همچنين اموال و اشياء ديگر و چون شب فرا رسيد دست از نبرد كشيدند . باز هم بغا آنها را بطاعت و ترك عصيان دعوت كرد و آنها نپذيرفتند چون صبح شد عده بغا را كم ديدند . گستاخ و دلير شده براى جنگ ايستادند . عده خود را آراستند و رجاله و پياده را پيش قرار دادند . حواشى و حشم را هم پشت نهادند و بر بغا و اتباع او سخت حمله كردند كه او را منهزم نمودند تا بلشكرگاه خود رسيد و اتباع او يقين كردند كه همه دچار هلاك شده‌اند . بغا قبل از آن دويست سوار براى مقابله بعضى از آنها فرستاده بود آن عده دويست سوار برگشتند و چون آنها مراجعت مىكردند بنى نمير تصور كردند كه آنها از پشت سر حمله كرده‌اند ناگزير تن بفرار دادند پيادگان بىپناه ماندند كه دچار شدند از آنها جز عده كم زنده نماند . اموال آنها هم بدست اتباع بغا افتاد ولى سواران گريختند و نجات يافتند . گفته شد اتباع بغا از اول روز تا ظهر منهزم شدند و چون بنى نمير سرگرم غارت شدند بغا برگشت و دليرى كرد كه بنى نمير شكست خورده گريختند و او از ظهر تا عصر هزار و پانصد تن پياده از آنها كشت و در ميدان جنگ لشكر زد . امراء عرب پيغام دادند و امان خواستند و او به آنها امان داد و آنها تسليم شدند همه را بند كرد و با خود به شهر بصره برد و آن واقعه در جمادى الثانية بود .