بابى بكر هم نوشتند و دستور خواستند او هم بمانند عقيدهء عمرو به آنها جواب داد كه همه يك جا جمع شوند . علاوه بر تثبيت آن عقيده به آنها پند داده كه : شما هرگز از حيث كمى عده و لو اينكه ده هزار جنگى باشيد مغلوب نخواهيد شد بلكه از حيث معصيت و گناه ( و سستى در كارزار ) مغلوب ميشويد زينهار از معصيت و گناه . بايد در « يرموك » جمع شويد آنگاه هر اميرى كما كان پيشنماز عدهء خود باشد . مسلمين بر حسب فرمان ابو بكر در يرموك جمع شدند . روميان هم بفرماندهى تذارق بدان محل رسيدند . فرمانده مقدمه روميان جرجه بود . فرماندهى ميمنه هم به عهده « باهان » ولى او هنوز بميدان جنگ نرسيده بود . دراقص هم فرمانده ميسره بود . قيقار هم يگانه سردارى بود كه جنگ را اداره مىكرد . روميان موضع گرفتند . در آنجا يك وادى ( سيل‌گاه ) بود كه مانند خندق شده آنها را مصون مىداشت . آنها مدتى براى آرامش روميان كه در ضمن هم دورادور وضع مسلمين را ديده بدان آشنا شوند و از هيبت آنها نترسند اقامت نمودند مسلمين هم در محلى لشكر زدند كه راه را بر آنها گرفتند و بستند و طريق هم منحصر به آن راه بود . عمرو گفت : مژده كه روميان محاصره شدند و كم اتفاق مىافتد كه محصورين از مهلكه نجات يابند . مسلمين مدت ماه صفر و دو ماه ربيع الاول و ثانى در آن محل اقامت نمودند زيرا بسبب وادى كه بمنزله خندق بود قادر بر هجوم نبودند . هر گاه روميان از لشكرگاه خارج مىشدند دچار حمله مسلمين مىگشتند .